ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ ਬੱਦਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੱਦਲ ਇਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਜੀਵ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਔਸ਼ਧੀ ਪੌਦੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਇਲਾਜ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਉਹ ਜੀਵ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਜੀਵ ਦਾ ਅੰਬਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਇਆ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ-ਦੁਬਾਰਾ ਮੈਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਗਰੁੜਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਮਾਇਆ ਰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅੰਗਿਰਸਾ ਮਾਇਆ ਅਪਣੀ ਕੇ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਵਰਨਾ ਮਾਇਆ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕੁਬੇਰਾ ਮਾਇਆ ਅਪਣੀ ਕੇ, ਮੈਂ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ਾਕ੍ਰਾ ਮਾਇਆ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਪਾਤਾਲ ਅੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਪਾਣੀ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?" ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਔਸ਼ਧੀ ਪੌਦਿਆਂ ਵਜੋਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਸੀ ਮਾਇਆ ਅਪਣੀ ਕੇ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਰਚਦਾ ਹਾਂ। ਚਮਕਦਾਰ, ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਘਟਨ ਵਾਲੀ ਮਾਇਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਅੰਤਹੀਨ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਵੀ ਹਾਂ ਤੇ ਸੁੱਤਾ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਟ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਸੱਤਾਰਾਂ ਵਾਰ ਬੜੀਆਂ ਹੜ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੰਭਾਲੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਾ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਟਕਾਵੇ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਇਆ ਲੈ ਕੇ, ਇਸ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵਾਪਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਬਚਨ ਕਹੇ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਔਰਤ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਖਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਉਸ ਨੇ ਔਰਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰ ਵਾਲੀ ਰੋਹਿਣੀ, ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਹੈ। ਉਹ ਕਈ ਰੂਪ ਤੇ ਰਸਤੇ ਧਾਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ—ਉੱਤਮ, ਮੱਧਮ, ਤੇ ਨੀਚ। ਜਿਵੇਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। "ਚੁਣ ਲੋ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ। ਜਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਵਰਗ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਖ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ...