ਮਾਧਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਫਰਜ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ? ਦੁਖਦਾਈ ਵਾਸ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਇਹ ਸਭ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਕਿਹੜਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਕੇਸ਼ਵ, ਕਿਸ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਜੀਵ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਮਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੀਵ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦਾ? ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤੋ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਗਰਮੀ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਧਰਤੀ, ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪੂਜ। ਜਿੰਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜਿੰਨੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਇਕ ਹੋਰ ਕਰਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਘਨੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਆਢਾ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮੰਗਲਦਾਇਕ ਹੈ। ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿਚ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ, ਜੋ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਗਿਆਨ ਨਾ ਤਾਂ ਅਣਉਚਿਤ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਵਿਗਾੜਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਧਨਵੰਤ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਰੁੱਤਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ' ਨਾਮਕ ਚੌਵੀ-ਸੌ-ਚੌਵੀਅਂ ਅਧਿਆਇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਧਰਤੀ ਨੇ ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਚੱਕਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਿਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਦੱਸੀਆਂ, ਮਾਧਵ, ਮੈਂ ਸੁਣੀਆਂ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭੇਦ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਉਤਸੁਕਤਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵ। ਮੈਂ ਇਸ ਮਾਇਆ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਸੱਚ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ—ਤੂੰ ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਣਵੱਧੇ ਜਤਨ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈਂ? ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਤੇਨੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਬਾਰੇ? ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਚੰਨ ਰਾਤ-ਰਾਤ ਘਟਦਾ-ਵਧਦਾ ਹੈ। ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਉਹ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਹੈ। ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਜਦ ਠੰਢਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਹੈ। ਜਦ ਸੂਰਜ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਇਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਹੈ। ਜਦ ਕੋਈ ਜੀਵ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਹੈ; ਆਤਮਾ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਭੋਗਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮ, ਰੁੱਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭੇਦ ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸਿੱਧੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੇ।