ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ (ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ) ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਮਹਕਦਾਰ ਮਾਲਾ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਮਲਾਂ ਸਮੇਤ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਧਵੀ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਬਾਸਠ ਦਿਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਰੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕੇਵਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਵਿਘਨ-ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਯੋਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪੱਤਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਏਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ: 'ਇਹ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪੱਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਧੇ।' ਹੁਣ ਮੈਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; 'ਓਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ,' ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਚੰਗੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੰਗਲਮਈ ਬਣਾਓ; ਹੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ ਨੂੰ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।' ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੰਝ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।" ਇੱਥੇ 'ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਨਾਮਕ ਸੌ ਤੇਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਰੁਤੂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ: ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ, ਫਿੱਕੇ, ਸੁਗੰਧਿਤ, ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਵੱਧ ਫੁੱਲ ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਬਸੰਤ ਰੁਤੂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਰੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹਵਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ—ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਤਾਜ਼ਗੀ ਭਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੁਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵੀ ਉਸ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਲਾਹਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ ਨਾਸਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸਲਾਹਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਮੂਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਲਾਹਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਦ, ਪర్వਤ, ਅਸੀਤ, ਅਤੇ ਦੇਵਲ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਸੁ ਅਤੇ ਪਰਾਵਸੁ—ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਛਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਕੀ ਧੁਨੀ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੁਰ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ?" ਫਿਰ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।