ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸਭ ਸ਼ੁਧ ਆਤਮਾਵਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ। ਆਪਣੇ ਮਾਨਵ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਹਨ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਭੂਸ਼ਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ Matsya, Cillī ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ ਕਰਨ ਜੋ ਵਿ਷ਣੁ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਮਾਨਵ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਕਮਲ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰਮ, ਸਭ ਤਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਪ, ਅਤੇ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਚਾਰਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਜੋ ਭਗਤੀਹੀਨ, ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਜਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ। ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਧ ਹੋਵੇ, ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਕੋਕਾਮੁਖਾ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਮਨੋਗੰਧਾ ਅਤੇ ਕੋਕਾਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਣੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਜੇ ਕੋਈ ਜੰਤੂ-ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।" ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤਪ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਧਵੀ ਦੇ ਸਵਾਲ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੁਪਤ ਧਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਬਦਲਾਂ ਦਾ ਮੌਸਮ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁੱਚਾ ਪਤਝੜ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੰਢ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਗਰਮੀ, ਅਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਕੁਮੁਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਮਹਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸਲਾਹਿਆ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹੋ। ਜਾਗੋ, ਉਠੋ; ਬਦਲ ਲੰਘ ਗਏ ਹਨ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਤਝੜ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜ ਗਏ ਹਨ। ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਮ ਲਈ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਯਗ੍ਯ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ—ਸ਼ੁਧ, ਜਾਗਰੂਕ ਅਤੇ ਚੇਤਨ—they worship you, O Lord of the worlds." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੇ, ਇਹ ਕਰਮ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਉਤਸਵ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਠੰਢ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਜੜੀਆਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਸਰਦੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੇ ਧਾਰਕ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਪਾਲਾ, ਇਹ ਔਖਾ ਤੇ ਦੁਰਘਟਣਯੋਗ ਮੌਸਮ—ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ।" ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।