ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਿਖੁੱਟ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਇਸੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਭੇਦ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਿੱਘ ਨਾਲ ਥੱਕੀ ਹੋਈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਡਣ ਵਾਲੀ ਚਿੜੀ 'ਚਿੱਲੀ' ਉੱਥੇ ਆਈ। ਉਧਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰੇ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।" "ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਓਸ ਵੇਲੇ ਚਿੱਲੀ ਚੁਸਤਾਈ ਨਾਲ ਉੱਡ ਗਈ। ਪਰ ਮੈਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਭਾਰ ਕਾਰਨ, ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਨਹੀਂ ਸਕੀ। ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮਾਸ ਖਾ ਕੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਦ ਮੈਂ ਮਾਸ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪਈ।" "ਮੈਂ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਸੁਖਮਈਏ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸ ਗਈ। ਫਿਰ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਲ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲੱਗਦੇ ਹੋਏ ਮੁੱਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੋਕਾਮੁਖਾ ਨਾਂਕ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਆਈ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਇਰਾਦਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਥਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!' ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਝ ਦੇਵੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।" "ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਯੋਗ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਤਪਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਸਾਰਾ ਧਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।" "ਮਨੁੱਖਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਉਥੇ ਉਹ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਹਨ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਪਰਮ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਥੇ ਮਤ্সਯ ਤੇ ਚਿੱਲੀ ਵੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।" "ਦੁਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉਹੀ ਕਰਮ ਕਰਨ। ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਸਾਰੇ ਕੁਮਲ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ।" "ਕਰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰਮ, ਤਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪ, ਤੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਕਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਜੋ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਦੇਣਾ ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ। ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਅੰਤਹਕਰਨ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਕੋਕਾਮੁਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ..." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਧਰਤੀ ਨੇ ਸੁਮਨੋਗੰਧਾ ਤੇ ਕੋਕਾਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ, ਧਰਤੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਫਿਰ ਧਰਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਪਰਮ ਪਦਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ...