ਮਾਧਵੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਤਾਂ ਠੀਕ ਹਨ, ਪਰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਾਧਵ।" ਤਦ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਚਤੁਰ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਬੋਲਿਆ, "ਜਿਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਇਹ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ ਦਿਓ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸੱਤ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਦੁੱਧ ਸਮੇਤ, ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਵੀ ਉਪਯੋਗੀ ਹਨ। "ਮਾਧਵੀ," ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ—ਧਰਮਚਿਲਿਕਾ, ਹਰੀ ਸਾਗ, ਸੁਗੰਧਤ ਲਾਲ ਜੈਸਮੀਨ, ਆਮੋਦਾ, ਸ਼ਿਵਸੁੰਦਰੀ, ਸ਼ੀਰੀ, ਕਾਕੁਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਿਕਾ।" ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੁੰਗ ਦੀ ਦਾਲ, ਮਾਸ ਦੀ ਦਾਲ, ਤਿਲ, ਕੰਗੁ, ਕੁਲਥ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਰਮ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ। "ਵਸੁੰਧਰਾ," ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, "ਸ਼ਿਆਮਾਕਾ ਵੀ ਯੋਗ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।" ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਬਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਹੁਣ, ਵਸੁੰਧਰਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਲਾਵਕ, ਵਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਕਪਿੰਜਲ।" ਇਹ ਉਹ ਪੰਛੀ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਕਹੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰੇ। ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਤਿ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਆਹਵਾਨ ਦਾ ਪਰਮ ਰਾਜ਼ ਸੁਣ।" ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਮੇਰੀ ਨਿਤ੍ਯ ਰੂਪ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ, ਹੇਠ, ਉੱਤੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਜ਼ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜਦ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਕਰਮ ਸਮਝ-ਬੁਝ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, 'ਓਮ ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਉਚਾਰ ਕੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ: "ਅਸੀਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਇਕ ਮੁਠੀ ਜਲ ਲੈ ਕੇ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਕਹੇ: "ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲੇ, ਅਨੰਤ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਫਿਰ ਜਲ ਲੈ ਕੇ, 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ: ਫਿਰ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, "ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਯਜਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਤੇ ਧਰਮਕ, ਆਦਿ ਰੂਪ, ਸਮੇਂ ਆਦਿਕਾ ਮੂਲ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਰਿਵਾਜੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, "ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਕਰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਰਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਯੋਗ ਸਿੱਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਕਿਸੇ ਮੂਰਖ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।