ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਇਕ ਮੁੱਠ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਨਿੱਧੜਕ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—"ਹੇ ਅਚ্যੁਤ, ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰੋ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਧੂਪ ਮੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਘਰਾਣਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਧੂਪ-ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਏਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—"ਮੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਧੂਪ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਵੇ।" ਸੰਖਿਆਵਾਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ, "ਇਹ ਧੂਪ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ," ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭੇਟ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਮੰਗਲਮਈ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸਾ, ਜੋ ਆਨੰਦ-ਸਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਪੀਲਾ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਫਿੱਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਓਮ" ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਇਹ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਭੇਟ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਸੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣੀ, ਯੋਗਯ, ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। "ਹੇ ਦੇਵਾ, ਇਹ ਸਵੀਕਾਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭੇਟ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭੇਟ ਹਟਾ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—"ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ ਸਿੰਗਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ, ਪਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਸਾਡਾ ਘਰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।" ਮੂੰਹ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿੰਗਾਰ ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, "ਦਿਵ੍ਯ ਭੇਟਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ" ਨਾਮਕ ਅਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜੋ ਖਾਣਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਰਮ ਦੀ ਜੋ ਰੀਤਿ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਕਿਹੜੀ ਵਸਤੂ ਨਾਲ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਾਧਵ?" ਤਦ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ—"ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲਿਆਉ।" ਫਿਰ, ਸੱਤ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। "ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਮੈਂ ਚੌਲ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ।" ਧਰਮਚਿਲਿਕਾ, ਸਾਗ, ਸੁਗੰਧਤ ਲਾਲ ਜਾਸਵੰਤ, ਆਮੋਦਾ, ਸ਼ਿਵਸੁੰਦਰ, ਸ਼ਿਰੀ, ਕਾਕੁਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਿਕਾ ਆਦਿ ਚੌਲ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਪੂਜਾ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੁੰਗ, ਮਾਸ਼, ਤਿਲ, ਕੰਗੂ, ਕੁਲਥ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਯੋਗ ਹਨ। ਸ਼ਿਆਮਾਕਾ ਵੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਉਚਿਤ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ। ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ। ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਬਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਨਵ ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ—ਲਾਵਕ, ਵਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਕਪਿੰਜਲ। ਇਹ ਉਹ ਪੰਛੀ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਉਲੰਘਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਜਨਾ ਕਰੇ।