ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ "ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਹੀ ਸਿੱਧ ਸਰੂਪ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਜੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖੱਬੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਚੋਪੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਪੱਛਮੀ ਭਾਗ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਗੋਮੂਤਰ ਨਾਲ ਲੀਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਜਿੰਨੇ ਅਣਾਜ ਦੇ ਦਾਣੇ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਾਏ, ਇੰਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇੰਨੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅੰਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਧੂਕਾ, ਅਸ਼ਵਪਰਨਾ, ਰੋਹিণੀ ਅਤੇ ਕਰਕਟਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੂਰਨ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਤਰੀ ਚੂਰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਲਕੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧਤ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਲ ਪਾਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—"ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ! ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਜਾਂ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋ। ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਮਾਧਵ! ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਹੋਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਣ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਠੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—"ਮੇਰੀ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਅਚ੍ਯੁਤ! ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧੂਪ ਮੰਤ੍ਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। "ਮੇਰੀ ਸੰਸਾਰਕ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਇਹ ਧੂਪ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਸੰਖਿਆਵਾਦੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਧੂਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ, ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਪੀਲੀ ਚੀਰਾ, ਜੋ ਦੈਵੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਚੀਰਾ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, "ਓਮ" ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਆਵਰਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਭੇਟ ਹੈ ਜੋ ਆਪਸੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਯੋਗ, ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਾ! ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਭੇਟ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਭੇਟ ਹਟਾ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—"ਸਭ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰ; ਪਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ! ਸਾਡਾ ਘਰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸਜਾਈ ਜਾਵੇ।" "ਮੂੰਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਸੇ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਪੂਰਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, "ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ" ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।