ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਦਿਨ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਅਟੱਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਆਪਣੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਧੋਏ ਜਾਣ।” ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮੋਠੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਪਸਨਾ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੰਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਹਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਤੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਉਪਕਰਣ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਗਿਆਨੁਸਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਫਲ ਸਵੈ-ਸਰੂਪ ਹਾਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮਾਫ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।” ਫਿਰ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਅੱਖਰ ਪੱਛਮੀ ਭਾਗ ਨੂੰ ਗੋ-ਮਯ ਨਾਲ ਲਪੇਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੀ-ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਉਤਨੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਅਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਵਾਰੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨੀ ਵਾਰੀ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਕਰਮ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਧੁਕਾ, ਅਸ਼ਵਪਰਨਾ, ਰੋਹਿਨੀ, ਅਤੇ ਕਰਕਟਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਜਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਚੂਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਾਂ ਆਮਲਕੀ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਲੈ। ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਤਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ। “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਸਰੂਪ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸਨਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।” ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਤਰੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਤਰੇ ਨਾਲ, ਉੱਤਮ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ। “ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ।” ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਹੋਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮੋਠੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ: “ਮੇਰੀ ਸੰਸਾਰਿਕ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਅਚਯੁਤ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।” ਫਿਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਦੋਵੇਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਧੂਪ-ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਚਾਰੋ। ਮੇਰੀ ਸੰਸਾਰਿਕ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਇਹ ਧੂਪ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਸੰਖਿਆਂ ਨਾਲ ਆਈ ਹੋਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਧੂਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, “ਧਨਵੰਤ ਭਗਵਾਨ, ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪੁਰੁਸ਼, ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸਾ, ਆਨੰਦ-ਸਰੂਪ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ; ਸੁੰਦਰ ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ।