ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ‘ਬੱਤੀ ਤੀਹ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਸਤੱਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇਥੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ। ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕਿ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਦਾ ਢੰਗ ਕੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੰਦ-ਕਾਠੀ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦੀਵਾ ਜਲਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ: "ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਹੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਅਨੰਤ, ਹੇ ਮਧ੍ਯ-ਵਰਤ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੰਦ-ਕਾਠੀ ਵਜੋਂ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।" ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਰਣੇ ਹੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ, ਜਦੋਂ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਕਰਮ ਘੱਟ ਜਲ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਅਟੱਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਆਪਣੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਜਲ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਧੋਏ ਜਾਣ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਮुठੀ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰ, ਹੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਟਾ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੰਤ੍ਰ-ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਪੂਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ: "ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਪੂਰਨ ਆਤਮਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ; ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।" ਫਿਰ, ਸੱਜੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤੇਲ ਲਾਓ, ਫਿਰ ਖੱਬੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ। ਫਿਰ, ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਪੱਛਮੀ ਭਾਗ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੀਪੋ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੜੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਿੰਨੇ ਅਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਅਣ ਲਈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਉਥਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿੰਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਅੰਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮਧੂਕਾ, ਅਸ਼ਵਪਰਨਾ, ਰੋਹਣੀ ਅਤੇ ਕਰਕਟਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਚੂਰਨ ਜਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੀਸਿਆ ਚੂਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਰਵੋਤਮ ਸਿੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਆਵਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧਿਤ ਮਿੱਟੀ ਲੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਲ ਦਾ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ: "ਹੇ ਜਗਤ-ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।" ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ, ਉੱਤਮ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉ। ਫਿਰ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਦਾਰਥ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈਂ। ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।