ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਾਧਵੀ ਜੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਬੱਤੀ ਦੋਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਯੋਗ ਵਾਸਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਦੂਜੀ ਉਲੰਘਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੀਜੀ ਉਲੰਘਣਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਚੌਥੀ ਉਲੰਘਣਾ ਜੇਕਰ ਵੇਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਮਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪੰਜਵੀਂ, ਛੇਵੀਂ, ਸੱਤਵੀਂ ਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਉਲੰਘਣਾ ਵੀ ਮੈਂ ਮਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਨੌਵੀਂ ਉਲੰਘਣਾ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ। ਦਸਵੀਂ ਉਲੰਘਣਾ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗਿਆਰਵੀਂ, ਬਾਰਵੀਂ, ਤੇਰਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ, ਪੰਦਰਵੀਂ, ਸੋਲਵੀਂ, ਸਤਾਰਵੀਂ, ਅਠਾਰਵੀਂ, ਉੱਨੀਵੀਂ, ਵੀਹਵੀਂ, ਇਕੀਵੀਂ, ਬਾਈਵੀਂ, ਤੇਈਵੀਂ, ਚੌਵੀਵੀਂ, ਪੱਚੀਵੀਂ, ਛਬੀਵੀਂ, ਸਤਾਈਵੀਂ, ਅਠਾਈਵੀਂ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉੱਨੀਵੀਂ ਉਲੰਘਣਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਤੀਹਵੀਂ, ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਅਤੇ ਬੱਤੀਵੀਂ ਉਲੰਘਣਾ ਵੀ ਮੈਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੱਤੀਵੀਂ ਉਲੰਘਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਨਿਯਮ ਤੇ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।