ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਚਰਿਤਰ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀ, ਕਦੇ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਦੇ ਕੇਵਲ ਫਲ ਹੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਧੀਕ ਉੱਚਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਗਲੇ ਚਰਿਤਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੱਖ ਕੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਫਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੀਂ, ਅਠਵੀਂ, ਅਮਾਵਸ ਅਤੇ ਚਉਦਵੀਂ ਤੀਥੀਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਯੋਗ ਦੀ ਨਿਯਮਤਤਾ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਥਕਾਵਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ, ਨਾ ਮੋਹ, ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਗ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਦੁਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇ ਪੀੜ੍ਹਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਅਗਰ surrender ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਿਸ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਾਂ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੁਝ ਸੁੱਕਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਘਾਹ 'ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਅਕਲੰਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮੁਕ (ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ) ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਦੁਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਹਨ। ਇਕ ਦਾਨੀ ਮਨੁੱਖ ਜੇ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੈ। ਕੋਈ ਔਰਤ ਜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਭਾਗੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੈ। ਕੁਝ ਪਾਪੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੇ ਅਸਰੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਨਾ ਸੁਣੋ। ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮਝ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਦੁਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਿਹੜਾ ਸਾਂਝੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਅਨੰਦ ਲੈਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆਰ ਪੂਰਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਪਿਤਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਸਭ ਲਈ ਅਟੱਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿੱਟੀ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਨਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।