ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਸੁੰਧਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੇ ਕਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਅੱਗੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਬੜੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਜੇਹੜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਗਤੀ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਭਿੱਖ ਮੰਗ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?" ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਲੋਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਜਿਹੜੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਤੇ ਜੋ ਕੰਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸੌਣੇ ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ?" ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਨਿਯਤ ਆਯੁ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ? ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?" ਉਹ ਆਗੇ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਦੀਵਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਅਵਸਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ? ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?" "ਮੈਂ ਪੁੱਛਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ, ਉਹ ਜੋ ਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਆਤਮਾਵਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਜਾਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਹਨ? ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸਾਂਖ੍ਯ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਨਿਰਣੈ ਦੱਸੋ।" "ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇਹ ਨੂੰ ਰਾਖ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਤੀਰਥ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਕੋਈ 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ' ਉਚਾਰਦਾ ਹੋਏ ਮਰੇ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਮਾਧਵ, ਇਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਾਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਗਤ ਦੇ ਭਲੇ ਅਤੇ ਲਾਭ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ," ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਹੁਣ, ਕਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਨਾ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਏਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਉਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਉਹ ਕਰਮ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਣ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।" "ਸਿਰਫ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ..." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਰਮਾਂ, ਭਗਤੀ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਭੇਦ ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਮਝਾਏ।