ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚੁੱਕੇ। ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਕਿਰਿਆ-ਕਲਾਪ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਬੈਠਣ ਅਤੇ ਸੋਣ ਲਈ ਕਿਹੜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਉਚਿਤ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ। ਭਗਤ ਨੇ ਸਵੇਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਮਹਿੰਤਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ—ਇਸ ਸਮੇਂ ਕੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਵਸੰਤ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਕੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਥੇ ਕਿਹੜੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਯੋਗ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਮਾਧਵ ਪਖ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਮਾਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਢੰਗ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਪੀਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਜਾਂ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਵੇਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਭੇਟ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਗਤ ਮਧੁਪਾਰਕ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਉਸ ਨੇ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਠੀਕ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਕਰਮ ਹੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਭੇਟ ਕਿਹੜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਗਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਹੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜੋ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਪ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਜੋ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਕੀ ਹੈ? ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹਨ, ਜੋ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਜੋ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਕੀ ਹੈ? ਜੋ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸੌਣੇ ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੇਵਲ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਨਿਯਤ ਉਮਰ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰ ਮੁਕੱਦਰ ਹੈ? ਜੋ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੈ? ਜੋ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਦੀਵਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ? ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਧਿਆਨ-ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਕੀ ਹੈ? ਜੋ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦੇ ਗੁਣ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਭ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਕਿਸ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀ ਅਵਸਥਾ ਸਦਾ ਲਈ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ? ਜਿਸ ਨੇ ਮੱਥਾ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਲੰਘਾਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।