ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਲੀਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਸੱਪ ਤੇ ਯੋਗ ਨਿਦਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ: "ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲਿਆ ਹੈ।" ਪਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ। "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਜੋ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹਾਂ। ਮਾਧਵ! ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।" ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਰੁਣ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਗਨੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵਾਯੂ ਵੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਮੱਛ, ਕਛੂਆ, ਸੂਰ, ਨਰਸਿੰਹ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਂਦੇ ਹੋ; ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ! ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਤੱਤ ਅਗਨੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਪਲਾਨੇਟ, ਤਾਰੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੰਡ—ਕਲਾ, ਕਾਸ਼ਠਾ, ਮੁਹੂਰਤ—ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਮਹੀਨਾ, ਪੱਖ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਰੁੱਤ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਕਲਾ, ਕਾਸ਼ਠਾ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਛੇ ਰੁੱਤ—all are restrained by you." "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੂ, ਮੰਦਰ, ਵਿਂਧਿਆ, ਮਲਯਾ, ਅਤੇ ਦਰਦੁਰਾ ਪਹਾੜ ਹੋ। ਤੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਿਨਾਕ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਂਖਿਆ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਕੋਚ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ, ਰਖਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਨਿਤ ਯਜਨ ਹੋ। ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਹੋ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੋ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਗਤ ਨੂੰ ਥਾਮਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਜੋ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਹੋ, ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਮਹਾ ਤਪਸਵੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਹੋ, ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤਕਸ਼ਕ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵਤਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਕਾਇਆ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਯੁਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਚਮਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਰਧਾ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਹੇ ਮਾਧਵ। ਤੁਸੀਂ ਗਰੁੜ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਥਾਮਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅੰਤਮ ਆਸ਼੍ਰਯ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਜੈ ਹੋ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵਤਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਭਗਾ ਹੋ, ਵਿਸ਼ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਹੋ। ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।" "ਜੋ ਕੋਈ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਰਤ ਵਾਲਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆਂ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਤਬ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਇਹ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਤੋਤ੍ਰ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇਰਾ ਚੈਪਟਰ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਵਰਾਹ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਗਾਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। "ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹੀ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਉਪਵਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਥਾਮ ਲਵਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਉਚਾਈ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ, ਅਤੇ ਚੌੜਾਈ ਤਿੰਨ (ਹਜ਼ਾਰ) ਹੈ।