ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਕੋਈ ਕਿਰਣ ਸੀ, ਨਾ ਤਾਰੇ, ਨਾ ਗ੍ਰਹਿ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਨੀ, ਬੁੱਧ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ ਜਾਂ ਯਮ ਵੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਦੇਵ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿ্ণੁ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ—ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ। "ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਮੈਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ ਬਚਾ ਲਓ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਿੱਧਾ ਮੂਲ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੋ ਅਨੰਤ ਨਾਗ ਉੱਤੇ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਾਧਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਮੈਂ ਬੋਝ ਨਾਲ ਦਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।" ਪਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੁਣ ਕੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਾਧਵ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇੰਦਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਅੱਗ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਾਯੂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੱਛ, ਕੁੰਭ, ਸੂਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਤੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ। ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਅੱਗ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ, ਤਾਰੇ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਵੰਡਾਂ—ਕਲਾ, ਕਾਠਾ, ਮੁਹੂਰਤ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਮਹੀਨਾ, ਪੱਖ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਰੁੱਤਾਂ ਤੇ ਸਾਲ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਕਲਾਵਾਂ, ਕਾਠਾਵਾਂ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰੂ, ਮੰਦਰ, ਵਿਂਧਯ, ਮਲਯਾ ਤੇ ਦਰਦੁਰ ਪਹਾੜ ਹੋ। ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਿਨਾਕ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਉੱਚਤਮ ਸਾਂਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਕੋਚ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਨਿੱਤ ਯਜਨਾ ਹੋ। ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਉਪਾਂਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਵਿ्णੁ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਹੈ—ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਪਸਵੀ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਹੋ। ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਅਨੰਤ ਹੋ, ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਤਕਸ਼ਕ ਹੋ। ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲਾ ਆਨੰਦ, ਤੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹੋ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ਼ਰਧਾ ਹੋ; ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਗਰੁੜ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਖ਼ਰੀ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਜੈ ਹੋ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਭਗਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਹੋ। ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ...