ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਗਿਆ ਕੀਤੀ, "ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸੋ, ਉਸ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਜਿਸਦਾ ਰਸਤਾ ਅਣਮਾਪ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਗਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ," ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਸੀਸ ਦੇਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਹਵਾ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਮਿਟ ਗਏ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਹਵਾ ਵਗਦੀ ਸੀ, ਨਾ ਅੱਗ ਸੀ, ਨਾ ਬਿਜਲੀ। ਜਦੋਂ ਵੇਦ ਵੀ ਲੁਕ ਗਏ, ਉਹ ਮੱਛੀ ਬਣ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਇਕ ਹੋਰ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮंथਨ ਦੌਰਾਨ ਕਛੂਆ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਸੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ। ਹੋਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਦੈਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ? ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਨਾ ਤਾਰੇ, ਨਾ ਗ੍ਰਹਿ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸ਼ਨੀ, ਬੁਧ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਯਮ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਦੇਵ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ—ਇਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਮਾਧਵੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਮੈਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ ਬਚਾਓ।" ਇਕ ਛਿਨ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸਿੱਧਾ ਮੂਲ ਰਚੈਤਾ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਉਸਦੇ ਹੀ ਹਨ।" ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਅਨੰਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਨਿਦਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਧਵੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਮੈਂ ਭਾਰੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਈ ਹਾਂ।" ਪਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਬੋਲਿਆ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹਾਂ; ਮਾਧਵ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।" ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਰਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਯੂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਮੱਛੀ, ਕਛੂਆ, ਸੂਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ, ਤੇ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ। ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਅੱਗ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਤੇ ਤਾਰੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੰਡ—ਕਲਾ, ਕਾਠਾ, ਮੁਹੂਰਤ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਤੇ ਤਾਰੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਭਾਗ—ਕਲਾ, ਕਾਲ, ਮੁਹੂਰਤ—ਮਹੀਨਾ, ਪੱਖ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਰੁੱਤ ਅਤੇ ਸਾਲ ਵੀ, ਕਲਾ, ਕਾਠਾ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਛੇ ਰੁੱਤ—all ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੂ, ਮੰਦਰ, ਵਿਂਧਿਆ, ਮਲਯਾ ਅਤੇ ਦਰਦੁਰ ਪਹਾੜ ਹੋ। ਧਨੁਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਿਨਾਕ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਰਵੋਚ ਸੰਖਿਆ ਅਤੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਗੁਚਨ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ, ਰਖਵਾਲਾ ਅਤੇ ਨਿਤ ਯਜਨ ਹੋ। ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਅੰਗ-ਉਪਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਵ੍ਰਤ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਹੈ।