ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਇਹ ਕਾਰਤਿਕੀ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੀਥੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਭਰਕੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ-ਪੁਜਾਰੀ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਦਾਨ—as ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁਣ੍ਯਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਯਜਮਾਨ ਵਾਂਗ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਕਰਮ, ਹਵਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਧਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਕਰਕੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਤ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮੁੜ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਕਲਪਨਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਵਰਰੋਹੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਉਗ੍ਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਬੰਧ ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਤੋਂ ਚੱਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਦੂਜਾ ਚੱਕਰ ਸੁਣ। ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਪਿਲ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਨਾਮਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਗੁਰੂ ਦਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਵੇਦ ਵੰਡੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਪੁਰਾਣ ਵੀ ਹਨ। ਦਸਵਾਂ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵਾਂ ਲਿੰਗ ਪੁਰਾਣ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੌਦਵਾਂ ਵਾਮਨ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਪੰਦਰਵਾਂ ਕੂರ್ಮ ਪੁਰਾਣ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਅਤੇ ਸਦਾ ਵਿਅਪਕ ਵਿ਷्णੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿੰਡਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਛੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਅਤੇ ਵਿਨੀਤਾਸ਼੍ਵ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, 'ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਓਂ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਦਾ ਦਾਨ' ਨਾਮਕ ਇਹ ਇਕ ਸੋ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਧੰਨਭਾਗੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਥਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵਾਰਾਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਚੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਭੈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਾਰਾਹ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਬਚਾਇਆ। ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੂਪ ਜਾਂ ਬਾਂਹ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਥਾਮ ਸਕੇ।" ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਬਚਨ ਕਹੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖਿੜਦੀ ਹੈਂ ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੈਂ।" ਜਦੋਂ ਵਿ਷्णੁ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੇਖਿਆ? ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਗੁਪਤ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਜੋ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ—" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਰਮ ਦਾ ਇਹ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹ ਰਾਜ ਸੁਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਉਪਾਏ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।