ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਤਪ ਕਰੇ, ਇਸ ਤਪ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ—even ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਦਾਨ—ਦੀ ਥਾਂ, ਇਹ ਤਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਗਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜਣੀ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਗਾਂ ਜਣਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਬ ਉਸ ਦੇ ਜਣੇ ਹੋਏ ਬੱਝ ਦੀ ਚਿਹਰਾ ਗਾਂ ਦੇ ਜਣਨ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਿੰਨੀ ਉਨਾਂ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਝ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਵਨੀ (ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀ) ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਬੋਲ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਅਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕੇਵਲ ਦੂਧ-ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਪਚਾਸ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਅੱਧਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਇਹ ਦਾਨ ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਗਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ—ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ-ਅੰਗ ਵਾਲੀ, ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ!" ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, "ਇਹ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤੀ? ਕਿਸ ਲਈ ਦਿੱਤੀ?"—ਹੇ ਧਰਤੀ—ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਜਣੇ ਹੋਏ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਗਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਅਤੇ ਰੰਗ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਧੋਖੇ ਦੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਅਵਾਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ, ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜਾ। ਇਹ ਦਾਨ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ—ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਹੁਣ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਕਾਰਤਿਕੀ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਲਈ। ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਾਰਤਿਕੀ ਦੀ ਬਾਰਹੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੁਟੰਬ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ, ਮਹਾਨ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਿੱਸਾ ਬਲੀ ਕਰੇ। ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਦਿੱਤਾ, ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਥਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਓ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸਰਵੋਚ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਫਿਰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਕਲਪਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।