ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ, ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਅਤੇ ਅੱਗਿ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਯਥਾ ਵਿਧੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਪੂੰਝ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੰਬਲ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਛਲੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਗਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸੁਆਦ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਰਣਨਯੋਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗਾਂ ਨਾਲ ਲੂਣ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਾਹੇ ਹਜ਼ਾਰ, ਸੌ ਜਾਂ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਫਲ ਦਾ ਹਕਦਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਲੂਣ-ਗਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਪਾਹ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਯੋਗ ਜਾਂ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਿ ਦੁੱਖ ਦੇਣ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਅਚੰਭੇ ਵੇਖਣ, ਤਦ ਗਾਂ ਨੂੰ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਤੇ ਤਿਲ ਛਿੜਕਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੂਜਾ-ਸਾਮਗਰੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਪਾਹ ਦੀ ਗਾਂ ਤੋਲ ਨਾਲ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਧਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੱਚੜਾ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਤੇ ਖੁਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਾਂ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਕਪਾਹ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਤਮ ਅੰਨ-ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੁ, ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅੰਨ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਛਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਚੋਟੀ ਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰ ਡੋਣ ਅੰਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੱਚੜਾ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਖੁਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ, ਨੱਕ ਗੋਮੇਦ ਰਤਨਾਂ, ਅਗੁਰੂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਦੰਦ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ, ਮੂੰਹ ਘਿਉ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੱਤਾਂ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਦੀਆਂ, ਪੂੰਝ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ। ਜੁੱਤੀਆਂ, ਸੈਂਡਲ, ਛਤਰੀ, ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੀਵਾ ਆਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਗਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਇਹ ਗਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ Govinda ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਗਾਯਤਰੀ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਵੀ ਅੰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਦਾਨ ਦੇਣ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗਣ ਤੇ, ਅੰਨ-ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਅਣਗਿਣਤ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨਾਲ ਸੁਖ, ਆਯੁ, ਤੇ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਅੰਨ-ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।