ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੱਖਣ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੱਖਣ ਦੀ ਗਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੰਦ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਲ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਥਣ ਮੱਖਣ ਦੇ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੱਤਾਂ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਖੁਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮੂਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਇਹ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੱਖਣ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗੁ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਮ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਗ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਸਮੇਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ “ਮੱਖਣ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ” ਨਾਮਕ ਸਤਕਾ-ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੂਣ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਚ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਪ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬਛੜਾ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਖੁਰ ਗੰਨੇ ਦੇ ਬਣਾਓ। ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਗੁੜ ਨਾਲ, ਦੰਦ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਖਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕੰਨ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਪੂੰਛ ਧਾਗੇ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਪਿੱਠ ਤਾਮੇ ਦੀ, ਵਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੇ ਅਤੇ ਉਹ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਗਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਧੂਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਵੇਦ-ਵੇਦਾਂਗ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਅੱਗਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦ੍ਵਿਜ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਪੂੰਛ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਪਹਿਨਾਓ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੰਬਲ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਪਿਛਲੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰੋ। ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਲੂਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਇਹ ਗਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਾਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੂਣ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੱਕ ਉਥੇ ਰਹੋ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਨਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਂ ਸੌ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਦੇ ਸਕੋ, ਦਾਨ ਕਰੋ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ “ਲੂਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ” ਨਾਮਕ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਕਪਾਹ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਯੋਗ ਜਾਂ ਯੁਗਾਰੰਭ ਆਉਣ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਹੋਵੇ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਅਚੰਭੇ ਦੇਖੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲਿਪੀ ਹੋਈ ਗਾਂ ਉੱਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਤਿਲ ਵਿਛਾਓ। ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਹੋਮ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਵੈਰ ਦੇ, ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਕਪਾਹ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾ ਤੌਲ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬਛੜਾ ਬਣਾਓ। ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਤੇ ਖੁਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ, ਯਤਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਗਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੱਖਣ, ਲੂਣ ਅਤੇ ਕਪਾਹ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਵਿਤਵਿਨੀਤਾਸ਼੍ਵ ਉਪਾਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।