ਸਭ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਸਾਰਵਭੌਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪੂਰੇ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੁਣੋ। ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਲੈ, ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਯੁਗ ਅਤੇ ਰਾਜਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ—ਇਹ ਪੰਜ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹਨ।" "ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਮੁੱਖ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਤੁਰਵਿਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਸੀ; ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ—ਚੇਤਨਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਭਰੀ। ਉਹ ਚੇਤਨਾ, ਸਤ, ਰਜ, ਅਤੇ ਤਮ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਬਣ ਗਏ।" "ਉਸ ਤ੍ਰੈਗੁਣੀ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ 'ਮਹਤ' ਰੂਪ ਕਾਲੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਮੁੱਖ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਖੇਤਰ-ਗਿਆਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀ ਜਨਮੀ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ, ਸੁਣਨ ਦੀ, ਆਦਿ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਣ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ; ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਬਣੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਤਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ embodied ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ।" "ਖਾਲੀਪਨ, ਧੁਨੀ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਹਵਾ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼; ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਇਆ।" "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਝਾਗ, ਫਿਰ ਗਠ, ਫਿਰ ਅੰਡਾ ਆਇਆ; ਜਦ ਅੰਡਾ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਫਟਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।" "ਪਾਣੀਆਂ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਨਾਰਾਏਣ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹਰ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਮੈਂ ਸੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ।'" "ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਪਰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ।" "ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਅਵ੍ਯਕਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ।" "ਉਹ ਬੱਚਾ ਰੋਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ; ਬੱਚਾ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿਓ,' ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸ਼ੁਭ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ'; ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।" "ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ; ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੱਬੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਈ।" "ਉਸ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮਨੂ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ।" "ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਮੁਢਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾਰਾਏਣ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ?" "ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਏਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਜੀਵ ਬਣਾਏ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ।" "ਪਿਛਲੇ ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਰਾਤ ਦੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਤਵ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਵੇਖਿਆ।" "ਨਾਰਾਏਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਗੋਚਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਦਿ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।" "ਇਥੇ, ਨਾਰਾਏਣ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਹੈ।" "ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ 'ਨਾਰਾ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ ਨਰਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਉਸ ਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਨਾਰਾਏਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।" "ਅਗਿਆਨਤਾ, ਮੋਹ, ਵੱਡਾ ਮੋਹ, ਤਾਮਿਸ਼੍ਰਾ, ਤੇ ਅੰਧਾ—ਇਹ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।" "ਪੰਜਵਾਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਜਦ ਉਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਬਿਨਾ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਸੀ; ਨਾ ਬਾਹਰ ਪ੍ਰਗਟ, ਨਾ ਅੰਦਰ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਛੁਪੀ ਹੋਈ, ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਬਣੀ। ਇਹ ਮੁਢਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣਯੋਗ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਧਾਰ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਨੂੰ 'ਤਿਰਯਕ-ਸ੍ਰੋਤਸ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 'ਤਿਰਯਕ-ਸ੍ਰੋਤਸ' ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਫਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਵੇਖਿਆ।" "'ਉਰਧਵ-ਸ੍ਰੋਤਸ', ਜੋ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਤਵ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਉੱਤੇ ਵਧਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਜਣਨਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਫਿਰ, ਹੋਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮੁੜ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ; ਮੁਢਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਅਸਫਲ ਮੰਨਿਆ।" "ਫਿਰ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ 'ਅਰਵਾਕ-ਸ੍ਰੋਤਸ' ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ; 'ਅਰਵਾਕ-ਸ੍ਰੋਤਸ' ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਫਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਅਤੇ ਰਜਸ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਤੈਨੂੰ ਛੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਬਤਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ: ਪਹਿਲੀ ਮਹਤ ਦੀ, ਦੂਜੀ ਸੁਖਮ ਤੱਤਾਂ ਦੀ।" "ਤੀਜੀ ਵੈਕਾਰਿਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ, ਚੌਥੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ; ਇਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਚੌਥੀ ਮੁਢਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਚਲ ਜੀਵ ਮੁਢਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; 'ਤਿਰਯਕ-ਸ੍ਰੋਤਸ' ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਰਣੀ ਹੈ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਉਰਧਵ-ਸ੍ਰੋਤਸ' ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੱਤਵੀਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ; ਅਠਵੀਂ ਕਰੁਪਾ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਤਵਿਕ ਅਤੇ ਤਾਮਸਿਕ ਦੋਵੇਂ ਹੈ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਪੰਜ 'ਵੈਕ੍ਰਿਤ' (ਬਦਲੇ ਹੋਏ) ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ 'ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤ' (ਕੁਦਰਤੀ); ਨੌਵੀਂ, 'ਕੌਮਾਰ' ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਵੈਕ੍ਰਿਤ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਨੌਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ—ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਵੈਕ੍ਰਿਤ—ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਕਾਰਣ ਹਨ। ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ?" "ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਅਵ੍ਯਕਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੌਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਵਧੀ, ਹੇ ਦੇਵ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਅਚੂਤ।" "ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ; ਫਿਰ, ਸਨਕ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਮਾਰੀਚੀ ਆਦਿ ਨੂੰ।" "ਮਾਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਅੰਗੀਰਸ, ਪੁਲਹ, ਕਰਤੁ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਨਾਰਦ ਦਸਵਾਂ, ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪਕਾਰੀ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਦੇਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮੁਢਲੀ ਕਥਾ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਮੁਢਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ।