ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ ਨਾਮਕ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਦੀ ਕਾਰਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ, "ਡਰੋ ਨਾ! ਤੂੰਹਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ? ਕੋਈ ਖਤਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਗ੍ਰਹ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਵੀ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਪਰਮ ਸ਼ਾਸਕਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਨੇਕਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇਵੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਸਨ—ਕੋਈ ਭਾਲੇ ਲੈ ਕੇ, ਕੋਈ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਵਿਵਸਥਿਤ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜੀਆਂ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਤਰਕਸ਼ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ। ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਯਮ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਾਸ ਵੱਲ ਧਕੇਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਮਾਇਆ ਰਚੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਭੁੱਲਭੁੱਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਉਸ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੈਤਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਚੋਟ ਲੱਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖਾਲ ਅਤੇ ਸਿਰ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਸਭ ਪਾਸੇ ਜੰਗ ਜਾਰੀ ਸੀ, ਪਰਮ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਅੱਗੇ ਆਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹਾਇਕ ਦੇਵੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਸਨ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਭੁੱਖੀਆਂ ਤੇ ਚੰਚਲ ਦੇਵੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਮੰਗਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਧਰ, ਦਧਿਆ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠੇ। ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਖਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਭੋਜਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ।" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਓੜ੍ਹਣ। ਹੋਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਨਮ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਕੰਧ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਹ ਲੈ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਘਰਾਂ, ਖੇਤਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ, ਜਲਾਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੀਆਂ।" "ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ, ਜਿੱਤ, ਵਾਧਾ, ਭਿਆਨਕ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਚੰਚਲਤਾ ਅਤੇ ਨਾਸ—ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਹੇ ਭਿਆਨਕ, ਮਹਾਕਾਲੀ, ਕਾਲਿਕਾ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕ; ਜੋ ਫਾਂਸੀ ਤੇ ਡੰਡਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਡਰਾਵਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਚਾਮੁੰਡਾ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੂੰਹ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ।" ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣੋ, ਹਰ ਥਾਂ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹੋ।" "ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਭੇਦ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵਰਦਾਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗੁਆ ਕੇ, ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਉੱਚੀ, ਸ਼ੁੱਧ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਸਤੋਗੁਣੀ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਲੀ, ਤਮੋਗੁਣੀ, ਭਿਆਨਕ ਦੇਵੀ ਵੀ ਐਲਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਮਕਸਦ ਲਈ, ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਈ। ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਸਨੂੰ ਅੱਗ, ਹੱਤਿਆ, ਸੱਪ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਤਰੇ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।