ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਹਿਮਨ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰ। ਹੇ ਸੱਚੀ ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲੇ।" ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿਮਨ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਭਵ (ਰੁਦ੍ਰ) ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਅਠਵੇਂ ਤੇ ਚੌਦਵੇਂ ਦਿਨ ਵੀ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜ ਮੁੜ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਜਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਣੀ ਗਈ ਹੈ—ਇਹ ਸਫੈਦ, ਪਰਮ ਉਤਪਤੀ, ਸਤਵਿਕ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੈ। ਇਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਜੋਗੁਣ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਤਮੋਗੁਣ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੌਦਰੀ ਦੇਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣ ਗਈ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪਰਮ ਮੰਗਲਤਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤੁੱਲ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਕਥਾ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ, ਸੱਪ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਡਰਾਉਣੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਲਿਖੀ ਕਥਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ (ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਿਰਜੀਵ) ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਥਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ, ਰਤਨ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਵਾਹਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤਦ, ਸ੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੀ ਨੌਂ ਕਰੋੜ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹਨ; ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਕਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਮੁੰਡਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਦੀ ਅਠਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਰੂਪ ਹਨ; ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, sustaining Vaishnavi, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਤਵਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੰਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ permeator ਹੈ। ਜਿੰਨੇ ਰੂਪ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਖੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ, ਹਰੀ ਲਈ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਈ, ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੱਕ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹੀ। ਕਈ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਨ, ਬਣ ਗਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਉਠਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਠ ਗਿਆ। ਉਸ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਈ ਵੈਰੀ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਕਸੂਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਅਜਬ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਾਥੀ, ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਗੁੰਜਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਖੜੇ ਸਨ। ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਘੋੜੇ, ਮਜਬੂਤ ਜੁਆ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਮਰੇ ਵਾਲੇ, ਉੱਥੇ ਸਨ। ਰਥ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਲ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਵਧੀਆ ਪੋਲ, ਧੁਰ ਤੇ ਤਿੰਨ-ਕੰਡੀ ਵਾਲੇ ਬਾਂਸ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗੀ ਜਵਾਨ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਵਧੀਆ ਤੀਰ-ਕਟਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਭਾਰੀ ਗਦਾ, ਤੀਰ ਤੇ ਸੂਟੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ। ਅਸੁਰ, ਅਚਾਨਕ ਹਾਰ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ; ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਨੀਲੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀ ਸਥਾਪਤ ਸੀ।