ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸੁਭਾਗੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਿਆ। ਕੁਝ ਹੋਰ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਥੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲੈ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ। ਕੁਝ ਹੋਰ, ਜਨਮ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜੇ ਰਹੇ; ਤੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰ ਨਵਜਾਤ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ। ਘਰਾਂ, ਖੇਤਾਂ, ਪੰਡਾਂ, ਸਰੋਵਰਾਂ, ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੜੀਆਂ, ਉਦਾਸ ਤੇ ਰੋ ਰਹੀਆਂ, ਕੁਝ ਜੀਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਰੁਰੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਰੱਖਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸਨ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ, ਦੇਖਿਆ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ: "ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ, ਚਾਮੁੰਡਾ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹਰਨ ਵਾਲੀ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਦੇਵੀ! ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਜੀਬ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਹੇ ਗਿਆਨ, ਹੇ ਮਹਾ-ਮਾਯਾ, ਹੇ ਮਹਾ-ਜਾਗਰਤੀ!" "ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ, ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਤਸ਼ਟ, ਵਿਨਾਸਕਾਰੀ, ਮਹਾ-ਮ੍ਰਿਤਯੁ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ!" "ਭਿਆਨਕ, ਮਹਾ-ਕਾਲੀ, ਕਾਲਿਕਾ, ਪਾਪ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਫਾਂਸ ਤੇ ਦੰਡ ਫੜੀ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ!" "ਚਾਮੁੰਡਾ, ਤਪਦੇ ਮੂੰਹ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਲਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਭੂਤਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ!" "ਭਿਆਨਕ ਅੱਖਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਗੰਭੀਰ, ਡਰਾਉਣੀ, ਮਹਾ-ਕਾਲ, ਕਾਲੀ, ਕਰਾਲੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸਭ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗੋ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦਿਓ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚੀ ਤੇ ਮੌਜੂਦ।" "ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਤ੍ਰੈ-ਰੂਪ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਬਾਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਕੇ, ਭਵ (ਰੁਦ੍ਰ) ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਰਗ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। "ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਤ੍ਰੈ-ਰੂਪ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਖੋ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਾਜ ਮੁੜ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਰਹਿਤ।" "ਇਹ ਤ੍ਰੈ-ਸ਼ਕਤੀ, ਚਲਣ-ਚਲਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਚਤਮ, ਸਫੈਦ, ਸਤਵਿਕ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।" "ਇਹੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਲਾਲ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ, ਰੌਦਰੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਉੱਚਤਮ ਆਤਮਾ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਈ।" "ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਰਚਨਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਤ੍ਰੈ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਮੰਗਲਤਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤੁੱਲ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ, ਸੱਪ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਡਰੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।" "ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ, ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ, ਚਲਣ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਜਿਵੇਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਇਹ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਉੱਚਤਮ ਔਰਤਾਂ, ਰਤਨ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਵਾਹਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਇਹ ਗੁਪਤਤਮ ਰਾਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਿਮਾ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" "ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੀ ਨੌਂ ਕਰੋੜ ਰੂਪ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ; ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਕਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਮੁੰਡਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਦੀ ਅਠਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਰੂਪ ਹਨ; ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਤਵ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਅਨੰਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਭਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਰੁਦ੍ਰ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਤੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।" "ਜਿੰਨੇ ਰੂਪ ਹਨ ਇਸ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਹੁਣ, ਹਰੀ ਲਈ ਤ੍ਰੈ-ਸ਼ਕਤੀ: ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਤਪਸਿਆ ਉੱਤੇ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਲੰਮੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਢੋ ਰਿਹਾ। ਦੂਜੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਹੋਈ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ। ਉਥੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਨ, ਬਣਦੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾ-ਅਸੁਰ ਉਠਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਠ ਗਏ। ਉਸ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਕਵਚ ਅਦਭੁਤ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।