ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਇਹ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਨੇ, ਇਹ ਕੌਣ ਹਨ? ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਆਏ ਹੋ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ।" ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹਨ, ਇਹ ਆਦਿਤਯ ਹਨ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਵ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਹੀ ਇਹ ਪੁਰਖ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਣ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ।" ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਧਨਵੰਤ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ? ਇਹ ਸਭ ਕਿਸ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।" ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਜਲਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਝਲਕ ਵੇਖ।" ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਰਗਾ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਖਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਲ ਸੀ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆਨੰਦ ਜਾਗਿਆ ਤੇ ਮੇਰੀ ਚਿੱਤ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰਤਾ ਵਲ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ। ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਜਦ ਉਹ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵ-ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ। ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਉਸ ਅੰਤਹੀਨ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ; ਚੱਕਰਧਾਰੀ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਦਾ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ। ਆਦਿ-ਹੀਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਅਚੂਤ, ਸ਼ੇਸ਼ ਮੁਕੁਟ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ; ਹਵਾ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸੁਆਮੀ—ਮੇਰੀ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਨਾਰਾਇਣ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ; ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਅਚੂਤ, ਵੀਰ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਅਕਲਪਨੀਆ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਤੇਰਾ ਜਲਦਾ ਚੱਕਰ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ; ਮੈਨੂੰ ਰੱਖ, ਹੇ ਅਚੂਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਰਾਤਨ ਬ੍ਰਹਮਾ—ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ। ਅਨੇਕਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਸੰਸਾਰ-ਚੱਕਰ ਯਾਤਰਾ 'ਚ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਸੱਚੇ ਮਾਰਗ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਹਨ—ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਮ ਵੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਬੋਲਣ, ਸੋਚਣ, ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਇਕ ਕਰਮ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ—ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਅਤੁਲਨੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਚਤੁਰਭੁਜ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਉਹ ਪਰਮ ਰੂਪ, ਜੋ ਅਚੰਭੇ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਤਨ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀਆਂ ਅਵਤਾਰ-ਕਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਲੋਟਸ-ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ; ਪਰ ਮੈਂ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਹਿਲਾ ਜੀਵ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਲੋਟਸ-ਆਸਨ ਵਾਲਾ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤਪ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ; ਜੋ ਮੂਰਖ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਸਮਝਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਹੁੰਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ। ਹੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਵੇਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਨਾ ਮਨੁੱਖੀ ਅਵਸਥਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਦੇਵ-ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗ, ਨਾ ਹੀ ਮੁਕਤੀ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ; ਤੂੰ ਸਥੂਲ ਵੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੁਖਮ ਦੋਵੇਂ ਹੈਂ, ਸੌਖੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼, ਆਤਮਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਸਰੂਪ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਵਲੋਂ, ਕਬੂਲ ਕਰ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਿਰਜਣ ਕਰ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਰਵਜ੍ਞਤਾ ਦੇ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦੱਸ ਮਿਲੀਅਨ ਮੂੰਹ ਹੋਣ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੇਵ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਅਣਗਿਣਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਜੋ ਮਨ ਲਗਾਤਾਰ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਰਚੀ ਹੈ; ਸੰਸਾਰ-ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਹੇ ਅਚੂਤ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ ਦੇ।" ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਨੇ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲੇ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਉਮਾ-ਪਤੀ। ਸਾਡਾ ਆਪਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵ; ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਹੀ ਹਾਂ।' ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਗਿਆਨ—ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਲਈ—ਦੇ।' ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਸਰਵਜ੍ਞ ਹੈਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਸਦੀਵੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੰਡਾਰ; ਤੂੰ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਰਹੇਗਾ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਮਾਪਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਰ ਦੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ; ਮੈਨੂੰ ਝੱਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵਾਂ।' ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਦ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਵਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਵੀਂ।' 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਝੱਲ", ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਉਮਾਪਤੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ, ਬੱਦਲ ਬਣ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਝੱਲਾਂਗਾ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੀ ਆਪ ਬੱਦਲ ਬਣ ਗਿਆ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜਲ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਦਸ ਤੇ ਇੱਕ ਆਦਿ-ਜੀਵ, ਜੋ ਵੈਰਾਜ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਆਦਿਤਯਾਂ ਵੱਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।