ਇੱਕ ਵਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਨੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹਾਂ, ਤੇ ਵੈਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਕਰਮ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਜਾਂ ਪੱਖਪਾਤ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੈਦ—all ਇੱਕ ਹੀ ਹਾਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣੋ, ਜਦ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਨੋਖੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਚਨਾ ਲਈ ਰਚਿਆ ਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, 'ਜੀਵ ਰਚੋ'; ਪਰ ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਅੰਗੁਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਤੇ ਇੱਕ (11) ਚਮਕਦਾਰ ਪੁਰਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਰੋਸ਼ਣੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਤਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਇਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਤਪਾ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੋਗੇ?' ਪਰ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੇ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਚਲੇ ਗਏ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਆਇਆ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ, ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ। ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਇਹ ਪੁਰਸ਼ ਕੌਣ ਸਨ ਜੋ ਚਲੇ ਗਏ? ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ?'" "ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਬੋਲੇ, 'ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਆਦਿਤ੍ਯ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਆਦਿਤ੍ਯ ਉਸ ਰਚਨਾ ਦੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'" "ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਉੱਤਮ ਪੁਰਸ਼, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ? ਇਹ ਸਭ ਕਿਸ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?'" "ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਬੋਲੇ, 'ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।'" "ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ।' ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਅੰਗੁਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਸੀ।" "ਉਥੇ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਆਇਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਣ ਲਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਤੁਤਿ ਰਚੀ।" "ਜਦ ਉਹ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵ-ਆਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਤਪ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੁਤਿ ਗਾਈ:" 'ਅਨੰਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚਮਕਦਾਰ, ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕ੍ਰਿਤ—ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' 'ਆਦਿ ਰਹਿਤ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਸੇਸ਼ ਮੁਕੁਟ ਵਾਲੇ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾ-ਪ੍ਰਭੂ, ਹਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।' 'ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਾਰਾਇਣ, ਵਿਸ਼ਵ-ਉਪਕਾਰਕ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਸ਼ੂਰਾ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ, ਅਕਲਪਨੀ ਰੂਪ, ਅਮਰ, ਅਵਿਨਾਸੀ—ਨਮਸਕਾਰ।' 'ਨਾਰਾਇਣ, ਤੁਹਾਡਾ ਚਮਕਦਾ ਚਕ੍ਰ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ—ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਅਵਿਨਾਸੀ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ, ਮੇਰੀ ਰਖਿਆ ਕਰੋ।' 'ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੇਕ ਚਿਹਰੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।' 'ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ?' 'ਜੇਹੜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਮ ਹੈ।' 'ਤੁਸੀਂ ਬੋਲਣ ਤੋਂ, ਮਨ ਤੋਂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ; ਕਰਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਇੱਕ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸੀਮਿਤ; ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ—ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ?' 'ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਅਤੁੱਲਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸੰਸਾਰ-ਬੰਧਨ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਚਤੁਰਭੁਜ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹੋ।' 'ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਉੱਚਤਮ ਰੂਪ, ਜਿਹੜਾ ਅਚੰਭਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਤਨ ਰੂਪ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।' 'ਹੇ ਮਹਾਨ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਪਰ ਮੈਂ, ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਹਿਲਾ ਜੀਵ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।' 'ਕਮਲ-ਆਸਨ ਵਾਲਾ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ—ਤਪ ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।' 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ; ਜਿਹੜੇ ਅਗਿਆਨੀ, ਭਗਤੀ ਰਹਿਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਵੈਦਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ।' 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੈਦ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਵੇਕ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਨਾ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ, ਨਾ ਦੇਵਾਂ ਜਾਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਰਾਹ, ਨਾ ਹੀ ਮੁਕਤੀ।' 'ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਰੂਪ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ; ਤੁਸੀਂ ਸਥੂਲ ਵੀ ਹੋ, ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪੂਰਨਤਾ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੁਖਮ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।' 'ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ, ਆਕਾਸ਼, ਆਤਮਾ, ਚੰਦ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਹਵਾ—ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।' 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਤੁਤਿ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ ਵਲੋਂ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਰਚਨਾ ਰਚੋ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਰਵ-ਗਿਆਨ ਦੋ। ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੁ।' 'ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ ਜਾਂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਮੂੰਹ ਹੋਣ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੇਕ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।' 'ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ। ਨਮਸਕਾਰ; ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।' 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ-ਵਿਆਪੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਸਤੁਤਿ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਰਚੀ ਹੈ; ਸੰਸਾਰ ਚੱਕੀ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਤੇ ਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ ਦੋ।