ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਸੱਚੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਗਹਿਣੇ ਵਾਂਗ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਪਾਪ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼्वर ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਇਹੀ ਵ੍ਰਤ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਉਪਾਸਨਾ, ਜੋ ਸਿਹਤ ਲਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਵ੍ਰਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।" ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਹੈ। ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਹਰਿ ਦੀ, ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵਿਹੜੀ ਹੋਈ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਹਰਿ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਜੌ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਤਿਲ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਹੀਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਿਓ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਿਲਵ ਫਲ ਖਾਓ, ਫਿਰ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਰਸਾਂ ਅਤੇ ਤੇਲਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰੋ। ਜੇ ਇਹ ਵਿਧੀ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਸਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਿਆ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਨੇਕ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਸਟਮੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦੋ ਕਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਤ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਰਪੋਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਮਹਾਨ ਸਾਹਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ, ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰਹੋ। ਨੌਵੀਂ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਟੇ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੁರ್ಗਾ, ਜੋ ਮਹਾਂਮਾਇਆ ਅਤੇ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗੋ: "ਦੇਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗਵਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡਰਪੋਕ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਵ੍ਰਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੇ ਰਾਜਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਨ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਕਰੋ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ: "ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚੌਲ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਖਾਓ। ਸਾਲ ਭਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਤੋਂ ਸਾਲ ਭਰ; ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗਿਆਰਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰੀ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਧਰਮ ਵ੍ਰਤ ਕਰੋ। ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਤੋਂ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ; ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਸਾਲ ਭਰ ਇਹ ਭਾਰੀ ਵ੍ਰਤ ਕਰੋ। ਪੰਦਰਵੀਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰ ਵ੍ਰਤ ਕਰੋ; ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਵ੍ਰਤ ਕਰੋ। ਜੋ ਇਹ ਚੰਦ੍ਰ ਵ੍ਰਤ ਦਸ ਜਾਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਇੱਕ ਵੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵ੍ਰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਅਚੰਭਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੱਸੋ, ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ।" ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਹੀ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭੇ ਵੇਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਕ ਵਾਰੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਗਏ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਕਮਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ, 'ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ,' ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ, 'ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੁ ਕੌਣ ਹੈ?' ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ: 'ਮੈਂ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?