ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਮੁੜ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਉੱਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਖ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਪੁਣਯਾਤਮਕ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਪਰਮ ਲੀਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲਾਭ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਗ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਅਭਾਗਾ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਸੁਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪੇਟ, ਹਵਿਰਭੁਜ ਨੂੰ ਛਾਤੀ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਵਿਨੋਦ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਮਵਰੱਤ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਜਵਲਨਾ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ—ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦਾ ਚੌਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੌ ਅਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਮ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਸਾਕਤੂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਅੱਗ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੇਸਰ ਲਗਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਹੈ: "ਮੈਂ ਸੁਭਾਗੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਸੁਭਾਗੀ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਭਾਗੀ ਹਨ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਰੰਤ ਸੁਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਭਾਗਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਵਰਤ ਦੇ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਧਨ-ਧਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਅੱਗ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਇਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਧੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਰਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਫਿਰ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਂਤੀ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸਨੇ ਕਦੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।" ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਡਕਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਕਸ਼ਟ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਤੁਰੰਤ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦੂਜ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬਲਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਮ ਵੈਸ਼ਨਵ ਰੂਪ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੋਮ ਰੂਪੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿਓ, ਜੋ ਪਰਮ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ: "ਹੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੂਪ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਯਜਨਾ ਲੋਕ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੋਮ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਜੌ ਅਤੇ ਘੀ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਾਲਗੁਣ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ, ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਜੌ, ਆਢ੍ਹ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤਿਲ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦਾ ਭੋਜਨ—ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਰਵਗਿਆ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦਾਨ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਰੰਤ ਚਮਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਸੋਮ, ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਸ਼ਟ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਸੋਮ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਦੂਜ ਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹਨ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਪੱਖ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ; ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਭਾਗ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਰ-ਨਾਰੀ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰਿ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਰੁਦ੍ਰ-ਉਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ—ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਗਿਰਿਜਾ ਅਤੇ ਹਰਿ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਲਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਧਨ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।