ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਬੜੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਬਖ਼ਸ਼, ਜੋ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ, ਯਜਨਾ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਅਨੇਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਆਖਰੀ ਇੱਛਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਮਿਲੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੈਥਾਂ ਹੋਵੇ," ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਤਸਪ੍ਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਵਤਸਪ੍ਰੀ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਵਿਦਵਾਨ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫੈਲ ਗਈ। ਇੰਨਾ ਗੁਣੀ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਵਿ਷ਣੁਦੱਤ ਨੇ ਦੁਆਲਤਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਰਚੇ। ਫਿਰ ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ? ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੀ ਮਿਲਿਆ?" ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਰਚਿਆ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਦੋਵੇਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਤੱਖ ਤੇ ਅਪ੍ਰਤੱਖ ਦੋਵੇਂ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਦਿ ਦੇਵ ਹੋ, ਪਰਮ ਤੱਤ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹੋ। ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ; ਹੇ ਸ਼ੰਖ, ਗਦਾ ਤੇ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਕਿਰਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਕੋਈ ਵਰਨਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਖਾਤਰ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ; ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਕਛੂਏ ਤੇ ਸੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵੀ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਲਏ; ਤੁਹਾਡੀ ਸਰਬ ਗਿਆਤਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅਨੇਕ ਜਨਮ ਕਥਾਵਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਹੇ ਨਰਸਿੰਹਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਵਾਮਨ, ਹੇ ਜਮਦਗਨੀ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ; ਹੇ ਬੁੱਧ, ਹੇ ਕਲਕੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਹੇ ਪਦਮਨਾਭ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਨਰਸਿੰਹਾ, ਤੇਜ਼ਸਵੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਕੁਰਮਾ, ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਤਸਯ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਅਨੰਤ, ਸੂਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਕਿਰਤ ਸਿਰਜਣ ਲਈ ਹੈ; ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਮੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਧਿਆਨ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਆਦਿ ਪੁਰਖ।" "ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੂਲ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ, ਯਜਨਾ ਪਸ਼ੂ, ਪੁਜਾਰੀ ਤੇ ਅਰਾਧਯ ਹੋ; ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਿਆਂ ਜਾਂ ਅਚਲ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਅੱਗ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੰਡੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।" "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ, ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਤੇ ਅਸਰੀਰ, ਹੇ ਹਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ—ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰਿਕ ਭਵਜਲ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਓ।" ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਆਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਕੁਬੜੀ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਤੇ ਖੁਦ ਉੱਥੇ ਆ ਗਏ; ਜਦ ਉਹ ਆਏ, ਆਮ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਕੁਬੜੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਕਿ ਆਮ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਅਚਾਨਕ ਕੁਬੜੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ? ਜਦ ਉਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹੀ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹਨ," ਤੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਆਏ ਹੋ; ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਖਾਓ, ਹੇ ਹਰੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੋਮਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ। ਜਦ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿਤਨਾ ਵੀ ਚਾਹੁਣਾ, ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਦਿਓ," ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਮੰਗਿਆ। ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦ ਮੈਂ ਆਇਆ, ਇਹ ਆਮ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਕੁਬੜੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਥਾਂ ਹੁਣ 'ਕੁਬਜਕਾਮਰ ਤੀਰਥ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ, ਚਾਹੇ ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਸੌ ਦੇਵਤਾਈ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਜੋਗੀ ਇੱਥੇ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਛੋਹਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਛੋਹਿਆ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਰਮ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਜੋ ਵੀ ਪ੍ਰਾਤ:ਕਾਲ ਉੱਠ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼, ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਿਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਭਾਗਾ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੇਟ, ਹਵਿਰਭੁਜ ਨੂੰ ਛਾਤੀ, ਤੇ ਦ੍ਰਵਿਨੋਦ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਸੰਵਰਤ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਜਵਲਨ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।" "ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦਾ ਚੌਕ ਬਣਾਓ; ਉਥੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰੋ।" "ਫਿਰ, ਜੌ ਤੇ ਘਿਉ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਓ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਤੇ ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।