ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਬਾਕੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਗਣੋ, ਇਹ ਕੰਮ ਮੈਂ ਖੁਦ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਆਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਵਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪ ਇਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਜਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਰਹਿਤ ਲਈ ਹੈ—ਜੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਕੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਲੱਭਿਆ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਜ-ਸੰਪੱਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਮੁਨਿਅ, ਆਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੀ ਵਿਧੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਦਾਮੋਦਰ ਦੇ ਚਰਨ, ਹਰੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਕਮਰ, ਸਨਾਤਨ ਦੇ ਪੇਟ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਧਾਰੀ ਦੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਬਾਂਹ, ਹਰੀ ਦੇ ਗਰਦਨ, ਮੁੰਜਕੇਸ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਭਦ੍ਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਵਾਂਗ, ਘੜਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜੋੜਾ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਰੱਖੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਵੀਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿਓ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਨ੍ਰਿਗ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੇਰ, ਬੱਘ, ਹਾਥੀ, ਚੋਰ ਅਤੇ ਸੱਪ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਥੱਕ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠ ਰੱਖਿਆ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਚਟਾਈ ਵਿਛਾਈ ਅਤੇ ਸੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਉਥੇ ਆ ਗਏ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੁਖੀ ਕੋਲ ਦੌੜੇ। ਉਹ ਮੁਖੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਚਾਹ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੜਨ ਆਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਚਿੱਟੇ ਗਹਣਿਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਇਕ ਇਸਤਰੀ ਨਿਕਲ ਆਈ। ਉਸਨੇ ਚਕਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਜੰਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਦਮਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਮੁੜ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ sama ਗਈ। ਰਾਜਾ ਜਾਗਿਆ, ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਬਦਮਾਸ਼ ਵੇਖੇ, ਪਰ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਮਦੇਵ ਮੁਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਮੁਨਿਅ, ਇਹ ਕੌਣ ਇਸਤਰੀ ਸੀ? ਇਹ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਕੌਣ ਹਨ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਇਹ ਸਭ ਕੀ ਹੋਇਆ?" ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ। ਉਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਦਾ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ। ਹਰ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸਨੇ ਹੀ ਉਹ ਪਾਪੀ ਜੰਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ। ਉਹੀ ਸਾਵਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਹੈ। ਉਹ ਹੀ ਸਭ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਾਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਚੋ, ਜੇ ਬਾਰਾਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਦਵੀ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਿਆ।" ਫਿਰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਭਾਦ੍ਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਕਲਕੀ ਦੇ ਚਰਨ, ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਕਮਰ, ਮਲੇਛ ਨਾਸਕ ਦੇ ਪੇਟ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਸ਼ਿਤਿਕੰਠ ਦੇ ਗਲੇ, ਤਲਵਾਰਧਾਰੀ ਦੇ ਬਾਂਹ, ਚਤੁਰਭੁਜ ਦੇ ਹੱਥ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੜਾ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਲਕੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾਓ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਫੈਦ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੋ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿਓ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਸੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਾਕਾ-ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਰਿਆਸਤ ਖੋਹ ਲਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਬਦਰੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਰਾਜ ਅਤੇ ਭਾਗ ਖੋਹ ਬੈਠਾ ਉਹ ਉਥੇ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੋ ਪੁਰਾਤਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ—ਉਥੇ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਿਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਆਏ ਹਾਂ।" ਰਾਜਾ ਕਹਿੰਦਾ, "ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਨਾ ਇਹ ਪਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਕੋਲੋਂ ਵਰ ਲਵਾਂ। ਮੈਂ ਉਹੀ ਵਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋਵੇ।" ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵਰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪ ਦੱਸੀ।