ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਡੇ ਯੋਗੀ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ "ਕੇਸ਼ਵ" ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਮਰ 'ਤੇ "ਦਾਮੋਦਰ" ਨੂੰ, ਦੋਵੇਂ ਜੰਗਾਂ 'ਤੇ "ਨਰਸਿੰਹ" ਨੂੰ, ਛਾਤੀ 'ਤੇ "ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਧਾਰੀ" ਨੂੰ, ਗਲ੍ਹ 'ਤੇ "ਕੌਸਤੁਭਧਾਰੀ" ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਰਸ 'ਤੇ "ਲਕ੍ਸ਼ਮੀਪਤੀ" ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ" ਨੂੰ, ਸਿਰ 'ਤੇ "ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ" ਨੂੰ, ਚੱਕਰ 'ਤੇ "ਸੁਦਰਸ਼ਨਧਾਰੀ" ਨੂੰ, ਅਤੇ ਕਮਲ 'ਤੇ "ਸ਼ੰਕਰ" ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਦਾ 'ਤੇ "ਗੰਭੀਰ" ਨੂੰ, ਅਤੇ ਕਮਲ 'ਤੇ "ਸ਼ਾਂਤਸਵਰੂਪ" ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੰਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਚਾਰ ਘੜੇ ਰੱਖੇ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਘੜੇ ਅੰਬ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਗਲ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਤਿਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਚਾਰ ਘੜੇ ਚੌਥੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਭਾਗਾ ਆਸਨ ਰਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਆਸਨ 'ਤੇ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦਾ ਪਾਤਰ ਰੱਖੋ; ਜੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਪਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦਾ ਪਾਤਰ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਮਤਸ੍ਯ ਰੂਪ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਨਾਲ ਭੂਸ਼ਿਤ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੀ-ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਫਲ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਠੀਕ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮਤਸ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਓਹੇ ਕੇਸ਼ਵ! ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਉਧਾਰੋ," — ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਅੱਗੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਸੁਚੱਜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਾਰ ਘੜੇ ਚਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਬ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਉਹਨੂੰ ਦਿਓ ਜੋ ਬਹੁਵ੍ਰਿਚ (ਰਿਗਵੇਦ) ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਹੋਵੇ; ਦੱਖਣ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੋਗਯ (ਸਾਮਵੇਦ) ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਪੱਛਮ ਵਾਲਾ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਪੰਡਤ ਨੂੰ; ਉੱਤਰੀ ਘੜਾ ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ — ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਰਿਗਵੇਦ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਾਮਵੇਦ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਯਜੁਰਵੇਦ, ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵਿੱਚ ਅਥਰਵਵੇਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ। "ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ," ਇੰਝ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਤਸ੍ਯ-ਮੂਰਤੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨਤਰ ਤੇ ਵਿਧੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ ਵੀ ਮੋਹ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਵਸ਼, ਵਿਧੀ ਉਲਟ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਧਮ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜਨਮ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੜਦਾ ਹੈ; ਵਿਧੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ "ਅਧਿਆਪਕ" ਕਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿਓ। ਤਾਮੇ ਦੇ ਘੜੇ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਤਿਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਉਸਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਓ; ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਕਰੋ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਧਰਤੀ-ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਜੋ ਉੱਚਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ! ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ — ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਦਸ, ਸੱਤ, ਦਸ, ਦੋ, ਅੱਠ, ਚਾਰ — ਇਹ ਗਿਣਤੀਆਂ ਹਨ; ਚਾਰ ਲੱਖ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਚਤੁਰਯੁਗ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮੁਨਿ! ਇਕੱਤਰ ਸੱਤਰ ਯੁਗ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਚੌਦਾਂ ਐਸੇ ਮਨਵੰਤਰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨੀਤ ਰਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਹ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ, ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਸੋ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੀਨ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ 'ਚ ਵੈਰਾਜ਼ਾ ਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜ ਗੁਆਚੁਕਾ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬਾਂਝ ਔਰਤ ਇਹ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਵ੍ਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ! ਇਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਪਾਪ ਬਚਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਧਰਤੀ ਆਪ ਵੀ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਹੀ ਉਧਾਰ ਹੋਈ ਸੀ; ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਾ ਤਾਂ ਅਨਦੀਖਿਆ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ, ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੱਸੋ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਧਿਆਪਕ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਇਹ ਵਿਧੀ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਵਾਦਸ਼ੀ-ਵਿਧੀ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜਿਵੇਂ, ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਥਿਆ, ਉੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਕਛੂਏ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਮਥਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਬਣੇ। ਇਹ ਦਿਨ ਹਰਿ ਦੇ ਕਛੂਏ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਹੈ।