ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਦਿ ਉਤਪਤਿ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਤ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਦਵੀਪਾਂ, ਖੰਡਾਂ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮ ਚਤੁਰਪਦ, ਚਤੁਰਸਰੂਪ—ਦ੍ਰਵ, ਗੁਣ, ਕਰਮ ਤੇ ਜਾਤਿ—ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਿਆਨੀ ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਦਿ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਓਮ, ਜੋ ਦੋ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਧਰਮ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮ ਨੇ—ਜੋ ਤਾਰਾ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅੰਗੀਰਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੀਨਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ—ਬੜੀ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ, ਉਹ ਧਰਮ ਡਰ ਕੇ, ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਸੋਮ ਤੋਂ, ਇਕ ਡਰਾਉਣੇ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਧਰਮ ਦੇ ਇੰਝ ਲੁਕ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਛਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗ੍ਰਿਹ ਹੜਪਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਅਸੁਰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖੜਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਧਰਮ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਸੋਮ ਦੀ ਗਲਤੀ ਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ ਤੇ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਹੰਸ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਲੜਾਈ ਕਿਸ ਲਈ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ?" ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸੋਮ ਕਰਕੇ।" ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਸੋਮ ਦੇ ਦੁਖ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੁਪ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਉਥੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਬਲਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਜੇਠਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੋਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਪੀੜਿਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਿਤੀ ਸਦੈਵ ਬਰਾਬਰ ਰਹੇ।" ਸਭ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਉਸ ਧਰਮ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ—"ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਥ! ਜਿਹੜੇ ਸੁਰੂਪ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਕਰਮ ਰੂਪ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ!" "ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ, ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਸਤਯ ਲੋਕ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ; ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੰਛਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਭਲਾਈ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ; ਰਜੋਗੁਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਜਸ, ਤਮੋਗੁਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਮਸ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਹੇ ਦੇਵ! ਤੁਸੀਂ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਸੱਤ ਹੱਥ, ਤਿੰਨ ਬੰਧਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਲਦ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" "ਤੁਾਡੇ ਤੋਂ ਵੰਛਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਟਕੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਆਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਸਰਵੋਚ ਲਕਸ਼ ਹੋ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ, ਬਲਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੁਰੰਤ ਭਟਕਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਏ। ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹੀ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੇਰਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਧਰਮ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ।" "ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਦਿਨ ਮਨਾਏ, ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੰਗਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੱਸਦਾ ਆ ਰਿਹਾ, ਧਰਮਾਰਣਯ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਯੁਗਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਚਾਰ, ਤਿੰਨ, ਦੋ ਜਾਂ ਇਕ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਕਰਮ-ਭੂਮੀ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਯਥੋਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਵਾਸ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੋ।" ਇਹ ਸਭ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਬਲਦ ਰੂਪ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਖੀਰ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣੋ—ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਆਦਿ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ। ਵਰਾਹਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਧਰਮੀ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਆਦਿਕ ਜਨਮ ਸੁਣੋ।" ਉਹ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਨਾਥ, ਭਾਰੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਤੇ ਤੱਤ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਸਮੇਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਤਪ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਰਜਸ ਤੇ ਤਮਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ; ਵਰਦਾਤਾ, ਵਰਪਾਤ੍ਰ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ, ਪੀਲੇ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਬਣੇ। ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰੋ ਨਾ, ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਦਿ ਰੁਦ੍ਰ ਹੋਏ। "ਬਹੁ-ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰ, ਤੂੰ ਸਮਰੱਥ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ!" ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੱਖਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਸਵੈਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪਤ ਹੋ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪਨ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵਿਸਤਾਰਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਪਰਮ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ; ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ; ਦੇਵ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਉਥੇ ਆਏ, ਪਰ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਭੜਕੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕਿਸਨੇ, ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ?" ਉਹ "ਹਾ! ਹੀ!" ਚੀਕੀ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਭੜਕ ਉਠੀਆਂ ਤੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਪਿਸ਼ਾਚ, ਵੇਤਾਲ, ਭੂਤ ਤੇ ਯੋਗੀ ਜਥੇ ਉਤਪਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰਵਗਿਆਨ ਰੂਪ ਰੁਦ੍ਰ, ਚੋਵੀ ਕੰਨੀ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਬਣਾਇਆ। ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵੱਟੀ ਤੰਤੁ ਬਣਾਇਆ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਤੁ ਚੁੱਕ ਲਏ; ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦ, ਭਗ ਦੇ ਅੱਖ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਦੇ ਵਿਰਯ ਭੇਦ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਦਾ ਬੀਜ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਜਜਨ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਭਵ (ਰੁਦ੍ਰ) ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਵ ਤੇ ਭਗਤ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਥ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਝ।" ਇਹ ਹੈ ਧਰਮ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਆਦਿ ਜਨਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਜਿਹੜੀ ਸੁਣਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਤਯ ਤੇ ਸੁਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।