ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਪ੍ਰਚੀਨ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਸਦਾ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਰੂਪ ਮਾਲਾ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਰ ਚਮਕਦੇ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਸਜਦੇ ਰਹੇ। ਵਾਤਾਵਰਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਾਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸ਼੍ਰੈ ਹੋਵੇ; ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤਿਥੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਚਾਹੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਘੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਪੁਰਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜਿਵੇਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਅਤੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਪੁਰਸ਼ ਵੈਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਅਖੰਡ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਸੋਚੀ। ਜਦ ਉਹ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਚਿੱਟੇ ਕਣ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਉੱਚ ਜਨ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ, ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਦੋ, ਅਤੇ ਕਲਿ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਹਰ ਥਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਤਾਲ, ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਦਾਰਥ, ਗੁਣ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਓਮ, ਦੋ ਸਿਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮਾ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅੰਗੀਰਸਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਹੜਪਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ—ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਧਰਮ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ; ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ। ਜਦ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਮਿਟ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਗਲਤੀ ਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੜੇ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਹੰਸ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਲੜਾਈ ਕਿਸ ਲਈ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੋਮਾ ਕਰਕੇ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰੈ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਬਲਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਦੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੜਪਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।" "ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਲਤ ਬਰਾਬਰ ਰਹੇ।" ਸਭ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਚੰਦ-ਸਮਾਨ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਚੰਦ-ਸਮਾਨ ਹੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਕਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੋ—ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ!" "ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਮਨੁੱਖਾਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਸਤ ਦੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਚਲ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਵੇ; ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਚੰਗੇ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੋ; ਰਜਸ ਵਿੱਚ ਰਜਸ, ਤਮਸ ਵਿੱਚ ਤਮਸ।" "ਤੁਸੀਂ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਸੱਤ ਹੱਥਾਂ, ਤਿੰਨ ਬੰਧਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਲਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ—ਨਮਸਕਾਰ!" "ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਟਕਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਆਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲਕਸ਼ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਬਲਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਦੇਵਤਾ, ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋ ਗਏ। ਅਸੁਰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੇਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਧਰਮ।" "ਜੋ ਕੋਈ, ਉਸ ਦਿਨ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਅਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਜੰਗਲ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਮਾਰੰਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਯੁੱਗਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਕ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਚਾਰ, ਤਿੰਨ, ਦੋ ਜਾਂ ਇੱਕ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਮ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵਾਸ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਾ-ਮਹਾਰਾਜ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਬਲਦ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ। ਜੋ ਕੋਈ ਧਰਮ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਦੂਧ-ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੁਣ, ਰਾਜਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਉਹ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਧਰਮਕ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ।" ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਭਿਆਨਕ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਉੱਚ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਪਾ ਚੁਕਿਆ; ਰਚਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।