ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਵਰਤਾਨਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਬਾਤ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਰਤਾਨਾ ਦਿੱਤਾ। "ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਵਿਸ਼ਣੂ ਬਣ ਜਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਰਵਜਨਤਾ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਸਵਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਭਗਵਾਨ, ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਦੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਧਰ ਕੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕਮਲ ਉਪਜਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸ ਰੂਪ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਪਾਤਾਲ ਤਕ ਫੈਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਉਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣੀ। ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਖੜਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ। "ਇਹ ਸ਼ੰਖ, ਜੋ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੋਹ ਨੂੰ ਕੱਟ ਸਕੀਏ; ਤੇਰੀ ਹਥਵੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਲਵਾਰ ਰਹੇ, ਜੋ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ।" "ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਚੱਕਰ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਈਸ਼ਵਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ; ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਗਦਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਕੇਸ਼ਵ।" "ਜੋ ਮਾਲਾ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰਹਣ।" "ਹਵਾ ਤੇਰੀ ਚਲਣ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਗਰੁੜਾ ਤੇਰਾ ਵਾਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਹੋਵੇ; ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇਰਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੇ ਧਾਰ ਲਵੇ।" "ਜੋ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਘੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਆਦਮੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਪੁਰੁਸ਼ ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਘੱਟ ਸਮਝ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ।" "ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਪਰਮ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ। ਜਦ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਕੰਨ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਉੱਤਮ, ਤੂੰ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ, ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਦੋ, ਅਤੇ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਹਰ ਥਾਂ, ਪਾਤਾਲ ਅਤੇ ਹਰ ਮਹਾਦੀਪ ਤੇ, ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਪਦਾਰਥ, ਗੁਣ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਜਾਤੀ—ਅਤੇ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਓਮ, ਦੋ ਸਿਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਬੰਧਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮਾ ਨੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅੰਗੀਰਸਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ— ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਧਰਮ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹੇ, ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਟਕਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਲੱਗੇ। ਜਦ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਣਵਿਆਸਥਾ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਗਲਤੀ ਤੇ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ خاطر, ਅਨੇਕ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੜਨ ਲੱਗੇ। ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਰਮ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਹੰਸ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਲੜਾਈ ਕਿਸ ਲਈ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੋਮਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ— ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਵੇਖਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।" "ਹੁਣ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਲਤ ਬਰਾਬਰ ਰਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰ।" ਸਭ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ! ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੋ—ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ!" "ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਧਰਤੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੀ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਸਤ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼, ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਸੰਸਾਰ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੇ ਦਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਰਜਸ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਰਜਸ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤਮਸ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਮਸ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਸੱਤ ਹੱਥਾਂ, ਤਿੰਨ ਬੰਧਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਲਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈਂ—ਨਮਸਕਾਰ!" "ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਹੈਂ।