ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੁੱਖ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹੋ, ਅਟੱਲ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਧੁਨੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਹੇ ਹਰ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੋ, ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੀ ਚਮਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਦ ਤਿੰਨ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਾ ਸੂਰਜ ਸੀ, ਨਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਨਾ ਹੀ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੇਵਲ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੀ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਮਾਪ ਜਾਂ ਪਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਪਰੇ। ਹੇ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਅਰਧ-ਚੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੀ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਯੱਗ-ਅੱਗਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਅਪੂਰਨ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਨਾਰਾਇਣ ਹੋ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਭਵ ਅਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਹੋ। ਵਜੂਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਭੇਦ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਤੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਵੰਡ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਸਮ-ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਥ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਝ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ?" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦਿਓ। ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ।" ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਅਕਲਪਨਯੋਗ ਪੁਰਖ ਆਵੇਗਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਹਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ੇਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ੇਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਵਿਲੱਖਣ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮੂਲ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀਤਾ ਜੋ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, "ਅਹੰਕਾਰ" ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜਰੂਰਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਮਿਆ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਪ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਉਹ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਖੇਡ-ਸਾਥੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਡ-ਲਈ ਮੁਰਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਥੀ-ਸ਼ਾਖ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖ ਵੀ। ਹੇ ਕੁਮਾਰ, ਤੂੰ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹੋਵੇਂ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਕੰਦ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਦੇਵ-ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣ, ਛੇ-ਮੁਖੀ ਸਕੰਦ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੁਰਗਾ-ਧਵਜਧਾਰੀ, ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ!" ਤੂੰ ਕੰਪਨ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲਾ, ਕੁਮਾਰਾਂ ਦਾ ਨਾਥ, ਸਕੰਦ, ਉਹ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ! ਹੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ-ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤਿੰਨ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ! ਇੰਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਕੰਦ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਏ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜਨ ਲੱਗੀ। ਪ੍ਰਜਾਪਾਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਅੱਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਖਦੇ ਹੋ?" ਮਹਾਤਪਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਪਹਿਲੇ ਮਨਵੰਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦੱਸੀ, ਉਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਝ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਸੁਖਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।" ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ, ਅੱਗ, ਹੋਰ ਮਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਿਰਿਜਾ—ਇਹੀ ਗੁਹਾ (ਸਕੰਦ) ਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਦਾ ਰਾਜ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ। ਸਕੰਦ ਆਪ ਹੀ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ। ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਛੇਵੀਂ ਤਿਥੀ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸੰਤਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਮਹਾਤਪਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਉਹ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਇਕੋ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਦ ਦੂਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਉਹ ਜੋ ਸੂਰਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਤਸ਼ੇਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ੇਪਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵੈਦਿਕ ਵਿਦਵਾਨ ਉਸਨੂੰ ਰਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਭਾਸਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਵਾਕਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਨੂੰ ਦਿਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਆਦਿਤਯ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ; ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।