ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉਮਾ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਉਠਿਆ: "ਅਖੀਰ ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਦਿਸਦੇ ਹਨ?" ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੂਪ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੂਪ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੂਪ-ਰਹਿਤ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਮਾ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਰੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਾਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਬਾਤ, ਇਹ ਚਾਰੇ ਕਾਰਨ ਚਾਰ ਤੱਤਾਂ—ਧਰਤੀ ਆਦਿ—ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ। ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਾਸੀ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ, ਬੜੀ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਾਲੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ, ਤੇਜ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਮਾ, ਜੋ ਆਪ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਪਰਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਛਪਕਣ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮਨ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਬੜਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮੋਹਕ ਹੈ। ਫਿਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਮੁੰਡਿਆ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਹਥੀ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜਨੇਊ ਤੇ ਕੰਧੇ ਦੀ ਬੇਲਟ ਵਜੋਂ ਪਾਵੇਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਕਾਂਪ ਕੇ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਝਟਕਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਦਿ-ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਝਟਕਦਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਦੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਥੱਲੇ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਇਕ, ਹਥੀ ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਜਾਂ ਕਾਜਲ ਵਰਗੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਉੱਚੇ ਉੱਠੇ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਅਸਧਾਰਣ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਸਾਡੇ ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ? ਇਹ ਆਇਆ ਕਿੱਥੋਂ?" ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਧਰਤੀ ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਚੌਥੇ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲੇ: "ਤੁਸੀਂ ਧੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ: "ਤੇਰੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗਾ; ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" "ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਨ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਪਿਤਾਮਹਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਤੂੰ ਵਿਨਾਇਕ ਹੈਂ, ਵਿਘਨ-ਹਰਤਾ, ਹਥੀ-ਮੁਖੀ, ਗਣੇਸ਼ਾ, ਭਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ, ਤਿੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਨਾਇਕ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਸੁੱਕੀ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੂੰ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।" ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਉਪਰੰਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਜਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ ਵਜੋਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਦੇਵਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਹੇ ਹਥੀ-ਮੁਖੀ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ! ਵਿਨਾਇਕ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" "ਹੇ ਵਿਘਨ-ਹਰਤਾ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਨਾਗ-ਕਮਰਬੰਦ ਵਾਲੇ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲੇ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਰਹੇਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਘਨ-ਹਰਤਾ, ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀਆ, ਜਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਘਟਨਾ ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ, ਗਣਪਤੀ ਚੌਥ, ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੌਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦਿਨ ਤਿਲ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਵਿਘਨ ਉਤਪੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਪਾਪ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ, ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਮਿਲੇ? ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰੀ?" ਤਦ ਸ੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ:" "ਹੇ ਮਾਨਯੋਗ, ਨਾਗ, ਜੋ ਗਰੁੜ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ? ਉਹ ਵਕ੍ਰ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਏ? ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਦੱਸ।" ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਰੀਚੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣੇ; ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਸੀ।" "ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਕਦਰੂ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਹਾਸੇ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਮਰੀਚੀ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।" "ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਕੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕੰਬਲ, ਕਰਕੋਟਕ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਾਗ ਪਦਮ, ਮਹਾਪਦਮ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਕੁਲਿਕ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ।" "ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਉਹ ਵਕ੍ਰ, ਦੁਸ਼ਟ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਤੇ ਡੱਸਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੁਆਹ ਕਰ ਦੇਂਦੇ।" "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਧੁਨੀ ਸਪਰਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਆਉਂਦਾ।" "ਆਪਣੀ ਨਾਸ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਆਖਰੀ ਆਸਰੇ, ਕੋਲ ਸ਼ਰਨ ਗਏ।" "ਇਸੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਵਿ਷ਣੂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਕੋਲ ਗਏ।" ਦੇਵਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਨਾਗ ਸਾਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।