ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਅਭਾਗਣ ਔਰਤ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਭਾਗਾ ਪੁਰਖ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਜੇ ਚੰਦਰ ਦਿਨ ਲੂਣ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਧਨ-ਧਾਨਕ, ਸਦਾ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸੋਹਣਾਪਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਉੱਚ ਜਨ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੰਮੇ? ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।” ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਰਾਲੇ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਏ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਅਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਅਧਰਮਿਕ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਇਹ ਮੱਤ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਕਿ ਚਲੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਕੋਲ ਨਿਵੇਂ ਹੋ ਕੇ, ਬੜੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਪੁੱਜੇ ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰੋ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਵ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਉਮਾ ਵੱਲ ਅਟੱਲ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਉਮਾ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, “ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰੂਪ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੂਪ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਵਿਚ ਵੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਪਰ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਕਿਉਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?” ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਹ ਹੰਸ ਪਏ। ਉਮਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਰੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੰਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਬਚਨ, ਇਹ ਚਾਰੇ ਕਾਰਨ ਚਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੰਸੀ ਤੋਂ, ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੇਜ ਮੁੰਡਾ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਰੁਦ੍ਰ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਜੰਮਦਿਆਂ ਹੀ, ਆਪਣੀ ਜੋਤ, ਚਮਕ, ਰੂਪ ਤੇ ਸੋਭਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਮੋਹ ਲਏ। ਉਮਾ, ਜੋ ਤੇਜਵਾਨ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਰਮਪਿਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮਨ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਹਥੀ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਸੱਪ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਤੇ ਕਮਰਬੰਧ ਵਾਂਗ ਪਾਵੇਂਗਾ।” ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਦਿ ਸਰੀਰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਥੱਲੇ ਆ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਵਿਨਾਇਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ, ਹਥੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਜਾਂ ਕਾਜਲ ਵਰਗੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਉੱਭਰ ਆਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ, “ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਇਕੱਲਾ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਸਾਡੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ?” ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਧਰਤੀ ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਦੀ ਹਿਲਚਲ ਨਾਲ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਫਿਰ ਚੌਂਹ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: “ਤੁਸੀਂ ਧੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਇਹ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਨਾਲ ਚੌਂਹ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਫਿਰੋ। ਇਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।” “ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ, ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਵਰ ਦਿੱਲ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਪਿਤਾਮਹ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।” “ਤੂੰ ਵਿਨਾਇਕ ਹੈਂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਥੀ-ਮੁਖੀ, ਗਣੇਸ਼ ਨਾਮ, ਭਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ; ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ, ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਵਿਨਾਇਕ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਸੁਕੇ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।” “ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ, ਤੇਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।” ਜਦ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਖੀਆ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ: “ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹਥੀ-ਮੁਖੀ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ! ਹੇ ਵਿਨਾਇਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ!” “ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸੱਪ ਨੂੰ ਕਮਰਬੰਧ ਵਾਂਗ ਪਾਂਦਾ ਹੈ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ ਹੈ!” “ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।” ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਘਟਨਾ ਚੌਥੀ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ ਦੀ ਤਿਥੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਥੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦਿਨ ਤਿਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਪਾਪਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਇਸ ਉਪਰੰਤ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਗਿਆ? ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ?” ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਾਧੂ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।