ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਧੀਏ, ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪ ਹੀ ਰੁਦ੍ਰ—ਹਰਾ—ਮੇਰਾ ਜਮਾਈ ਬਣੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਚਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ—ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ—ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆ, ਇਹ ਧੀ ਮੇਰੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆ, ਇਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿਓ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਾ, ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਫੌਰਨ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਨਾਲ ਹੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁੰਬੁਰੂ, ਨਾਰਦ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ, ਅਤੇ ਕਿੰਨਰ, ਅਸੁਰ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ। ਪਹਾੜ, ਦਰਿਆ, ਪੱਥਰ, ਦਰੱਖਤ, ਜੜੀਆਂ—all embodied forms—ਅਤੇ ਸੰਗਮ ਦੇ ਪੱਥਰ ਵੀ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਧਰਤੀ ਆਪ ਹੀ ਵਿਆਹ ਦਾ ਮੰਡਪ ਸੀ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਘੜੇ ਬਣੇ, ਸੂਰਜ ਦੀਪਕ ਬਣਿਆ, ਚੰਦ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੇ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲਿਆਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨ ਤੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਰਸਮ ਮੁਤਾਬਕ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣਾ ਕੇ, ਪਰਵਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਰਵਤ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਿੱਧ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਦਰੱਖਤ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲ ਵਰ੍ਹਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ, ਵਗਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ, ਚੌਂਹ-ਮੁਖੀ ਪ੍ਰਭੂ—ਆਪਣੇ ਅਪਨੇ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ—ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਧੀਏ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਔਰਤ ਬਣ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲਣ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਮਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਮਾਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸੁਰਾਂ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੋਹਫੇ, ਗਹਿਣੇ, ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਸਮੇਤ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਿਮਾਵਤ, ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਗਵਤੀ ਧੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਅਸੁਰ। ਸਵੈ-ਭੂ ਦਕਸ਼, ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਨਮ-ਕਥਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਸ੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਕਾਰਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਗੌਰੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਖਿਅਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।" "ਗੌਰੀ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।" "ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੌਰੀ ਸੰਬੰਧੀ ਕਥਾ ਤੀਜੇ ਚੰਦਰ ਦਿਨ ਤੇ ਘਟਿਤ ਹੋਈ; ਉਸ ਦਿਨ, ਨਮਕ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ, ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਕੋਈ ਵੀ ਅਸੁਭਾਗੀ ਔਰਤ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਅਸੁਭਾਗੀ ਮਰਦ, ਜੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੀਜੇ ਚੰਦਰ ਦਿਨ ਨਮਕ ਛੱਡ ਦੇਵੇ," "ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਭਾਗ, ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ, ਸਦਾ ਦੀ ਸਿਹਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਖਿਅਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਉੱਤਮ, ਗਣੇਸ਼—ਸੈਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਦਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਪੱਕੀ ਹੋਈ, ਮਨ ਨੂੰ ਘੇਰਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੰਕਾ ਦੂਰ ਕਰੋ।" ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਰਾਲੇ ਕੀਤੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋਏ।" "ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ, ਅਧਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਅਧਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਇਰਾਦਾ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਕੋਲ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁਦ੍ਰ—ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਗੁਰੂ—ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ:" "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਵਿਲੱਖਣ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੋਣ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਭਵ—ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ—ਉਮਾਂ ਵੱਲ ਗਹਿਰੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉਮਾ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ: 'ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਆਕਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?'" "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੂਪ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੂਪ-ਰਹਿਤ ਕਿਉਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕੁਰਾਇਆ।" "ਉਮਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ—ਕਿ ਸਰੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਕੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੰਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਇਹਨਾਂ ਚਾਰ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਚਾਰ ਤੱਤਾਂ—ਧਰਤੀ ਆਦਿ—ਨਾਲ ਹੈ।" "ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੰਸੀ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਤੇਜਸਵੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਸਨ; ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਹੋਰ ਇੱਕ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।" "ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਮੋਹ ਲਏ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ।" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਉਮਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਿਹਾਰਿਆ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮਨ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਰੂਪ ਬੜਾ ਮੋਹਕ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਸ਼ੰਕਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।" "ਹੇ ਮੁੰਡਿਆ, ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਹਥੀ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਪੇਟ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਕਮਰਬੰਧ ਬਣਾਵੇਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਉੱਚੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। "ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੱਧ ਕ੍ਰੋੜ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸੀਨਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।