ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਹੈ, ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਹੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗਾਹ ਕੀਤਾ ਕਿ, "ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਲਜਜਤ ਨਾਲ, ਪਰ ਸਾਫ਼ ਦਿਲੋਂ ਬੋਲੀ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਮੇਹਨਤ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਜਦ ਉਹ ਆਗਿਆ ਦੇਣ, ਤਦ ਤੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਹਿਮਾਵਤ ਕੋਲ ਗਈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜ্ঞ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਸਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਲਕਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਿੱਖ ਮੰਗਣ ਆਏ। ਜਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਜਹਨਵੀ ਨਦੀ ਤੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਵੱਡੇ ਬੁੱਢੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਗਰਮੱਛ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਪਿਤਾ ਜੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਫੜਨ ਆਏ ਸਨ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਕੋਚ ਨਾ ਕਰ।' "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਲੈਣ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਜੋ ਕੁਝ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਛੇਤੀ ਕਰ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਧੀਏ, ਮੈਂ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੁਦ੍ਰ, ਹਰਾ, ਖੁਦ ਮੇਰਾ ਜਵਾਈ ਬਣੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਮਿਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਪਲ ਠਹਿਰ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿਓ।" ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਖਿਆ, "ਜਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਛੇਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁੰਬੁਰੂ, ਨਾਰਦ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰ, ਅਸੁਰ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ। ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ, ਪੱਥਰ, ਰੁੱਖ, ਜੜੀਆਂ—all embodied forms ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਸੰਗਮ ਦੇ ਪੱਥਰ ਵੀ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਆਪ ਹੀ ਵੇਦੀ ਸੀ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਘੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਦੀਵਾ ਸੀ, ਚੰਦ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੇ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਜਲ ਲਿਆਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ, ਮੰਦਰਾਚਲ ਦੇ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣ ਤੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਤੁਰੰਤ ਆਏ ਅਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਮਾ (ਚੰਦਰਮਾ) ਨੂੰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣਾ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਮਹਾ-ਉਤਸਵ ਤੇ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਨਾਰਦ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ, ਸਿੱਧ ਨੱਚਣ ਲੱਗੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁਭ-ਸੰਕੇਤ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾਏ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਲਾਸ ਨਾਲ ਨਾਚ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵਿਆਹ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਨਦੀਆਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਚਹੁੰ-ਮੁਖੀ ਪ੍ਰਭੂ (ਬ੍ਰਹਮਾ), ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਧੀਏ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਰੀ ਹੋਵੀਂ; ਹੋਰ ਪੁਰਖ ਵੀ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਲੋਕ-ਪਿਤਾ, ਉਮਾ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਗਹਣੇ, ਚੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ-ਚਿੱਤ ਹਿਮਾਵਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁਭ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਧੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਲੋਕ-ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਾਣਿਆ, ਨਾ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ। ਸੁਯੰਭੂ ਦਕ੍ਸ਼, ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਾਜਨ," ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਜੋ ਗੌਰੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ-ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਾਣੀ-ਰਖਵਾਲੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਜੰਮਿਆ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਗੌਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ, ਜੋ ਕੁਝ ਵਾਪਰਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।" "ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਗੌਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਤੀਜ ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਿਨ ਲੂਣ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਨਰ ਜਾਂ ਨਾਰੀ ਇਹ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਕੋਈ ਨਾਰੀ ਜੇਕਰ ਅਸੁਭਾਗਣੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਪੁਰਖ ਬਹੁਤ ਅਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੀਜ ਨੂੰ ਲੂਣ ਨਾ ਖਾਵੇ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਭਾਗ, ਧਨ-ਧਾਨ, ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਣੀ-ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਉੱਚ-ਕੁਲ ਵਾਲੇ, ਗਣੇਸ਼, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੰਮੇ? ਮੇਰੀ ਇਹ ਪੱਕੀ ਉਲਝਣ ਦੂਰ ਕਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖਲਲ ਪਾ ਰਹੀ ਹੈ।" ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਸਫਲ ਹੋਏ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਧਰਮ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਅਧਰਮਕ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਇਹ ਮਨੋਰਥ ਧਾਰਿਆ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋ ਉਹ ਸਵਰਗ-ਵਾਸੀ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਜੰਮਿਆ ਕਿ ਚਲੋ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹਾਨ-ਮਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਈਏ।" "ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁਦ੍ਰ ਕੋਲ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।'" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਭਵ, ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਮਾ ਵੱਲ ਅਟੱਲ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।