ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମୂଲକ୍ଷେତ୍ରଂ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ରୁଦ୍ରେଣାଧିଷ୍ଠିତଂ ସ୍ଵଯମ୍

ମୂଳ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ରୁଦ୍ର ନିଜେ ଅଧିଷ୍ଠାନ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣ।

ଵୃତୋ ନାଗସହସ୍ରୈସ୍ତୁ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠତି ମେ ସଦା

ହଜାର ହଜାର ସାପ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ସେ ସଦା ମୋ ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ିଆ ରହନ୍ତି।

ପ୍ରଥମଂ ସ ନମସ୍କାର୍ଯସ୍ତତୋଽହଂ ତଦନନ୍ତରମ୍

ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ତା'ପରେ ମୋତେ ତୁରନ୍ତ।

ଵନ୍ଦତେ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଯୋ ମାଂ ତତ୍ର ନରଃ ସଦା

ଯେଉଁ ମଣିଷ ସେଠାରେ ସଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ପୂଜେ—

ଗନ୍ଧୈର୍ମାଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ମେ ମୂର୍ତ୍ତିମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚଯତି ଯୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ମଣିଷ ମୋର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳା ଦେଇ ପୂଜା କରେ—

ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରଦୀପଂ ମେ ପର୍ଵତେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ 215.

ଯେଉଁ ମଣିଷ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ହୋଇ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ମୋତେ ଦୀପ ଦେଇଥାଏ—

ଗୀତଵାଦିତ୍ରନୃତ୍ଯୈସ୍ତୁ ସ୍ତୁତିଭିର୍ଜାଗରେଣ ଵା

ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ, ସ୍ତୁତି କିମ୍ବା ଜାଗରଣ ଦ୍ୱାରା—

ଦଧ୍ନା କ୍ଷୀରେଣ ମଧୁନା ସର୍ପିଷା ସଲିଲେନ ଵା

ଦହି, ଦୁଧ, ମଧୁ, ଘିଅ କିମ୍ବା ପାଣି ଦେଇ—

ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଭୋଜନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ

ଯେଉଁ ମଣିଷ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ହୋଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ—

ଵ୍ରତୋପଵାସୈର୍ହୋମୈର୍ଵା ନୈଵେଦ୍ଯୈଶ୍ଚାରୁଭିସ୍ତଥା

ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ହୋମ, ନୈବେଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା—

ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଚୋଷିତ୍ଵା ଦିଵି ତେ ତତଃ

ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଲାପରେ—

ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵୈଶ୍ଯଃ ଶୂଦ୍ରଃ ସ୍ତ୍ରୀ ଵାପି ସଙ୍ଗତାଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ଜେଉଁ ମହିଳା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ—

ମତ୍ପାର୍ଷଦାସ୍ତେ ଜାଯନ୍ତେ ସତତଂ ସହିତାଃ ସୁରୈଃ ଶୈଲେଶ୍ଵରାତ୍ପରଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ନ କ୍ଵଚିଦ୍ଭୁଵି ଵିଦ୍ଯତେ

ସେମାନେ ସଦା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ମୋର ପାର୍ଷଦ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; ପାହାଡ଼ର ଈଶ୍ୱର ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କ୍ଷେତ୍ର ଭୂମିରେ କେଉଁଠି ନାହିଁ।

ବ୍ରହ୍ମହା ଗୁରୁହା ଗୋଘ୍ନଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଵୈ ସର୍ଵପାତକୈଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଗୁରୁ ହନ୍ତା, ଗାଈ ହନ୍ତା, ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିବା—

ଵିଵିଧାନ୍ଯତ୍ର ତୀର୍ଥାନି ସନ୍ତି ପୁଣ୍ଯାନି ଦେଵତାଃ

ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ରହନ୍ତି।

କ୍ରୋଶଂ କ୍ରୋଶଂ ସୁରୈ ରୂପଂ ତଚ୍ଚ ସଂହୃତ୍ଯ ନିର୍ମିତମ୍ 215.

ପ୍ରତି କ୍ରୋଶରେ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଆକୃତି ତିଆରି କରିଥିଲେ, ସେ ଆକୃତିକୁ ସେମାନେ ଉପସାରଣ କରିଥିଲେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଦାନ୍ତଃ ସତ୍ଯସନ୍ଧୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଚି, ଦମୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ଲୋକ—

ଅନାଶକଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣେନ ମହାତ୍ମନଃ

ଯିଏ ଖାଇନାହିଁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଉଛି, ସେ ମହାତ୍ମା—

ଭୃଗୁପ୍ରପତନଂ କୃତ୍ଵା କାମକ୍ରୋଧଵିଵର୍ଜିତଃ

ଭୃଗୁଙ୍କ ପ୍ରପତନ କ୍ରିୟା କରି, ଇଚ୍ଛା ଓ କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ—

ଭୃଗୁମୂଲେ ପରଂ ତୀର୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ନିର୍ମିତଂ ସ୍ଵଯମ୍

ଭୃଗୁଙ୍କ ମୂଳରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।

ସଂଵତ୍ସରଂ ତୁ ଯସ୍ତତ୍ର ସ୍ନାସ୍ଯଂସ୍ତୁ ନିଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଯିଏ ତାଁଠାରେ ଏକ ବର୍ଷ ସ୍ନାନ କରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖି—

ତତ୍ର ଗୋରକ୍ଷକଂ ନାମ ଗୋଵୃଷଃ ପଦଵିକ୍ଷତମ୍

ସେଠାରେ ଗୋରକ୍ଷକ ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ଏକ ବଳଦର ପଦଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ।

ଗୌର୍ଯାସ୍ତୁ ଶିଖରଂ ତତ୍ର ଗଚ୍ଛେତ୍ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତମ୍

ସେଠାରେ ଗୌରୀଙ୍କ ଶିଖରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସିଦ୍ଧମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି।

ଲୋକମାତା ଭଗଵତୀ ଲୋକରକ୍ଷାର୍ଥମୁଦ୍ଯତା

ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ଭଗବତୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତିଆରି ଅଛନ୍ତି।

ତ୍ଯଜତେ ପତିତୁଂ ତସ୍ଯା ଅଧସ୍ତାଦ୍ଵାଗ୍ମତୀତଟେ

ସେ ଭଗବତୀ ଭାଗମତୀ ନଦୀର ତଟରେ, ତଳେ ପତିତ ହେବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।

ସ୍ତନକୁଣ୍ଡେ ଉମାଯାସ୍ତୁ ଯଃ ସ୍ନାଯାତ୍ଖଲୁ ମାନଵଃ 215.

ଯିଏ ଉମାଙ୍କ ଷ୍ଟନକୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରେ—

ତୀର୍ଥଂ ପଂଚନଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିସେଵିତମ୍

ପଞ୍ଚନଦ ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ଯାହା ପ୍ରମୁଖ ଋଷିମାନେ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି—

ନକୁଲୋହେନ ମତିମାନ୍ସ୍ନାପଯେତ୍ପ୍ରଯତାତ୍ମଵାନ୍

ସେଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ, ନକୁଲୋହ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ଯୈଵୋତ୍ତରତସ୍ତୀର୍ଥମପରଂ ସିଦ୍ଧସେଵିତମ୍

ସେଠାରେ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଆଉ ଏକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ସିଦ୍ଧମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି।