ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଆହୃତସ୍ଯାଗ୍ନିହୋତ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍ଫଲଂ ତସ୍ଯ ତଦ୍ଭଵେତ୍

ସେମାନେ ଆଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।

ମୃଗଶୃଙ୍ଗୋଦକଂ ନାମ ନିତ୍ଯଂ ମୁନିଜନପ୍ରିଯମ୍

ଏଠି ମୃଗଶୃଙ୍ଗ ନାମକ ଜଳସ୍ରୋତ ଅଛି, ଯାହା ସଦା ମୁନିମାନେ ପ୍ରିୟ।

ଯାଵଜ୍ଜୀଵକୃତଂ ପାପଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯତି

ଏଠି ଜୀବନରେ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ତତ୍ର ସ୍ନାତମାତ୍ରଃ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ଏଠି କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।

ନ ତାଂ ପାପାଃ କୃତଘ୍ନୋ ଵା କଦାଚିତ୍ପ୍ରାପ୍ନୁଯାନ୍ନରଃ

ପାପୀ କିମ୍ବା କୃତଘ୍ନ ଲୋକ କେବେ ଏଠିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ।

ଵାଗ୍ମତ୍ଯାଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ନାନ୍ତି ଲଭନ୍ତେ ଚୋତ୍ତମାଂ ଗତିମ୍ 215.

ବାଗ୍ମତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଆନ୍ତି।

ଵାଗ୍ମତ୍ଯାଃ ସଲିଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସଂସ୍କୃତାଃ

ବାଗ୍ମତୀ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—

ମତ୍ପ୍ରଭାଵାତ୍ତୁ ସ୍ନାତସ୍ଯ ସର୍ଵଂ ନଶ୍ଯତି କିଲ୍ବିଷମ୍

ମୋର ଶକ୍ତିରେ ଯେଉଁଠି ନହାଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଵାଗ୍ମତ୍ଯାଃ ସଲିଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଯେ ମାଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସଂସ୍କୃତାଃ

ବାଗ୍ମତୀ ନଦୀରେ ନହାଇ ସଫା ହୋଇଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି—

ତତ୍ର ତତ୍ର ଫଲଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧଯୋଃ

ସେଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେବା ଉଚିତ।

ମୂଲକ୍ଷେତ୍ରଂ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ରୁଦ୍ରେଣାଧିଷ୍ଠିତଂ ସ୍ଵଯମ୍

ମୂଳ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ରୁଦ୍ର ନିଜେ ଅଧିଷ୍ଠାନ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣ।

ଵୃତୋ ନାଗସହସ୍ରୈସ୍ତୁ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠତି ମେ ସଦା

ହଜାର ହଜାର ସାପ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ସେ ସଦା ମୋ ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ିଆ ରହନ୍ତି।

ପ୍ରଥମଂ ସ ନମସ୍କାର୍ଯସ୍ତତୋଽହଂ ତଦନନ୍ତରମ୍

ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ତା'ପରେ ମୋତେ ତୁରନ୍ତ।

ଵନ୍ଦତେ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଯୋ ମାଂ ତତ୍ର ନରଃ ସଦା

ଯେଉଁ ମଣିଷ ସେଠାରେ ସଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ପୂଜେ—

ଗନ୍ଧୈର୍ମାଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ମେ ମୂର୍ତ୍ତିମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚଯତି ଯୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ମଣିଷ ମୋର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳା ଦେଇ ପୂଜା କରେ—

ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରଦୀପଂ ମେ ପର୍ଵତେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ 215.

ଯେଉଁ ମଣିଷ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ହୋଇ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ମୋତେ ଦୀପ ଦେଇଥାଏ—

ଗୀତଵାଦିତ୍ରନୃତ୍ଯୈସ୍ତୁ ସ୍ତୁତିଭିର୍ଜାଗରେଣ ଵା

ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ, ସ୍ତୁତି କିମ୍ବା ଜାଗରଣ ଦ୍ୱାରା—

ଦଧ୍ନା କ୍ଷୀରେଣ ମଧୁନା ସର୍ପିଷା ସଲିଲେନ ଵା

ଦହି, ଦୁଧ, ମଧୁ, ଘିଅ କିମ୍ବା ପାଣି ଦେଇ—

ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଭୋଜନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ

ଯେଉଁ ମଣିଷ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ହୋଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ—

ଵ୍ରତୋପଵାସୈର୍ହୋମୈର୍ଵା ନୈଵେଦ୍ଯୈଶ୍ଚାରୁଭିସ୍ତଥା

ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ହୋମ, ନୈବେଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା—

ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଚୋଷିତ୍ଵା ଦିଵି ତେ ତତଃ

ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଲାପରେ—

ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵୈଶ୍ଯଃ ଶୂଦ୍ରଃ ସ୍ତ୍ରୀ ଵାପି ସଙ୍ଗତାଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ଜେଉଁ ମହିଳା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ—

ମତ୍ପାର୍ଷଦାସ୍ତେ ଜାଯନ୍ତେ ସତତଂ ସହିତାଃ ସୁରୈଃ ଶୈଲେଶ୍ଵରାତ୍ପରଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ନ କ୍ଵଚିଦ୍ଭୁଵି ଵିଦ୍ଯତେ

ସେମାନେ ସଦା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ମୋର ପାର୍ଷଦ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; ପାହାଡ଼ର ଈଶ୍ୱର ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କ୍ଷେତ୍ର ଭୂମିରେ କେଉଁଠି ନାହିଁ।

ବ୍ରହ୍ମହା ଗୁରୁହା ଗୋଘ୍ନଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଵୈ ସର୍ଵପାତକୈଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଗୁରୁ ହନ୍ତା, ଗାଈ ହନ୍ତା, ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିବା—

ଵିଵିଧାନ୍ଯତ୍ର ତୀର୍ଥାନି ସନ୍ତି ପୁଣ୍ଯାନି ଦେଵତାଃ

ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ରହନ୍ତି।

କ୍ରୋଶଂ କ୍ରୋଶଂ ସୁରୈ ରୂପଂ ତଚ୍ଚ ସଂହୃତ୍ଯ ନିର୍ମିତମ୍ 215.

ପ୍ରତି କ୍ରୋଶରେ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଆକୃତି ତିଆରି କରିଥିଲେ, ସେ ଆକୃତିକୁ ସେମାନେ ଉପସାରଣ କରିଥିଲେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଦାନ୍ତଃ ସତ୍ଯସନ୍ଧୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଚି, ଦମୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ଲୋକ—

ଅନାଶକଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣେନ ମହାତ୍ମନଃ

ଯିଏ ଖାଇନାହିଁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଉଛି, ସେ ମହାତ୍ମା—

ଭୃଗୁପ୍ରପତନଂ କୃତ୍ଵା କାମକ୍ରୋଧଵିଵର୍ଜିତଃ

ଭୃଗୁଙ୍କ ପ୍ରପତନ କ୍ରିୟା କରି, ଇଚ୍ଛା ଓ କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ—