ଅନ୍ତର୍ହିତୋଽନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥଃ ପ୍ରୋଵାଚାସ୍ମାନୁପାଲଭନ୍
ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ଆକାଶରେ ଦଢ଼ି ଆମକୁ ଦେଖି କହିଲେ।
ସଶରୀରୋଽହଂ ଯୁଷ୍ମାଭିର୍ଵଶାପ୍ତଃ ପ୍ରଗତସ୍ତ୍ଵିତଃ
ମୋ ଦେହ ସହିତ, ତୁମେ ମୋତେ ଶାପ ଦେଇଛ, ଏବେ ମୁଁ ଏଠାରୁ ଚାଲିଗଲି।
ଯଦ୍ଯହଂ ସଶରୀରଃ ସ୍ଯାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ସ୍ଥାପିତୋଽଭଵମ୍
ମୁଁ ଯଦି ଏଠାରେ ଶରୀର ସହିତ ରହିଥାନ୍ତି, ଏଠାକୁ ଆଣି ରଖାଯାଇଥାନ୍ତି, ତେବେ...
କାମଂ ଶୃଂଗାଣି ମେଽତ୍ରୈଵ ଶ୍ଲେଷ୍ମାତ୍ମକଵନେଽମରାଃ
ହେ ଅମରମାନେ, ଏଠି ଏହି କଫ ଭରା ଜଙ୍ଗଲରେ ମୋ ଶୃଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ରହିଥାନ୍ତା ।
ଅତ୍ରାପି ମହତୀ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ଏଠି ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ସମୃଦ୍ଧି ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଯାଵନ୍ତି ଭୁଵି ତୀର୍ଥାନି ହ୍ଯାସମୁଦ୍ର ସରାଂସି ଚ
ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସମୁଦ୍ର ଓ ସରୋବର ସହିତ,
ଅହଂ ପୁନଃ ଶୈଲପତେଃ ପାଦେ ହିମଵତଃ ଶୁଭେ
ମୁଁ ପୁଣି ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଶୁଭ୍ର ପାଦପଦ୍ମରେ,
ଦୀପ୍ତତେଜୋମଯଶିରାଃ ଶରୀରଂ ଚ ଚତୁର୍ମୁଖମ୍ 215.
ଦୀପ୍ତିମୟ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଚାରିମୁହଁ ଶରୀର ସହିତ ରହିବି ।
ତତ୍ର ନାଗହ୍ରଦେ ଘୋରେ ସ୍ଥାସ୍ଯାମ୍ଯନ୍ତର୍ଜଲେ ହ୍ଯହମ୍
ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ନାଗହ୍ରଦର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ରହିବି ।
ଯଦା ଵୃଷ୍ଣିକୁଲୋତ୍ପନ୍ନଃ କୃଷ୍ଣଚକ୍ରେଣ ପର୍ଵତାନ୍
ଯେତେବେଳେ ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଜନ୍ମା ଏକ ନର, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିବ,
ତଦା ସ ଦେଶୋ ଭଵିତା ସର୍ଵମ୍ଲେଚ୍ଛୈରଧିଷ୍ଠିତଃ
ସେତେବେଳେ ସେ ଦେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଶୀ ବାହାର ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦଖଳ ହେବ ।
ଵସିଷ୍ଯଂତି ଚ ତଂ ଦେଶଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସଂପ୍ରଵର୍ତ୍ତିତାନ୍
ଏବଂ ସେ ଦେଶରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଛନ୍ତି, ସେଠି ଲୋକମାନେ ବସିବେ ।
ତତୋ ଲିଙ୍ଗାର୍ଚ୍ଚନଂ ତତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାସ୍ଯଂତି ପାର୍ଥିଵାଃ
ତାପରେ ରାଜାମାନେ ସେଠି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ ।
ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତା ରାଜାନୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯାଯତୌ ସ୍ଥିତାଃ
ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ନ୍ୟାୟରେ ଅଟୁଟ ରହିବେ, ସେମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶାସନ କରିବେ ।
ତତ୍ର ମାମର୍ଚ୍ଚଯିଷ୍ଯଂତି ସର୍ଵଭୂତାନି ସର୍ଵଦା
ସେଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସଦା ମୋତେ ପୂଜିବେ ।
ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ତେ ମାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତେ ଦଗ୍ଧକିଲ୍ବିଷାଃ
ଶିବପୁରକୁ ଯାଇ, ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଦହିଯିବ ।
କ୍ଷେତ୍ରଂ ହି ମମ ତଜ୍ଜ୍ଞେଯଂ ଯୋଜନାନି ଚତୁର୍ଦଶ 215.
ମୋର ସେ କ୍ଷେତ୍ର ଚଉଦ ଯୋଜନ ପରିମାଣର ବୋଲି ଜଣାଯିବ ।
ଭାଗୀରଥ୍ଯାଃ ଶତଗୁଣଂ ପଵିତ୍ରଂ ତଜ୍ଜଲଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସେଠିର ଜଳ ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀର ଜଳଠାରୁ ଶତଗୁଣ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନ୍ୟ ହୁଏ ।
ମୁକ୍ତ୍ଵା ଦେହଂ ନରା ଯାଂତି ମମ ଲୋକଂ ନ ସଂଶଯଃ
ମଣିଷମାନେ ଶରୀର ଛାଡ଼ି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
ନିଯତଂ ପୁରୁହୂତସ୍ଯ ଶ୍ରିତାଃ ସ୍ଥାନେ ଵସଂତି ତେ
ପୁରୁହୂତଙ୍କ ତୀର୍ଥରେ ଶରଣ ନେଇଥିବାମାନେ ସେଠି ବସିବେ ।
ମୁନଯୋଽପ୍ସରସୋ ଯକ୍ଷା ମୋହିତା ମମ ମାଯଯା
ମୁନି, ଅପ୍ସରା ଏବଂ ଯକ୍ଷମାନେ ମୋର ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ତପସ୍ତପୋଧନାନାଂ ଚ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରଂ ହି ତତ୍କୃତମ୍
ଯେଉଁଠି ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଲୋକମାନେ ରହନ୍ତି, ସେଠି ସଫଳତାର କ୍ଷେତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରାଦପି ବୁଧାଃ କ୍ଷେତ୍ରମେତଦ୍ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି, ଏହି କ୍ଷେତ୍ର କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ପ୍ରଭଵନ୍ତି ଯତଃ ସର୍ଵା ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତାଂ ଵରାଃ
ଏଠାରୁ ଗଙ୍ଗା ଆଦି ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ନଦୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ସର୍ଵେ ପ୍ରସ୍ରଵଣାଃ ପୁଣ୍ଯାଃ ସର୍ଵେ ପୁଣ୍ଯାଃ ଶିଲୋଚ୍ଚଯାଃ
ଏଠାର ସମସ୍ତ ଝରଣା ପବିତ୍ର, ସମସ୍ତ ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ ଶିଳା ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର।
ଶୈଲେଶ୍ଵର ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ଶରୀରଂ ଯତ୍ର ମେ ସ୍ଥିତମ୍
ଏଠିକୁ ଶୈଳେଶ୍ୱର ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ମୋର ଦେହ ବିଦ୍ୟମାନ।
ଭାଗୀରଥୀ ଵେଗଵତୀ କଲୁଷଂ ଦହତେ ନୃଣାମ୍ 215.
ଭାଗୀରଥୀ ତୀବ୍ର ବେଗରେ ବହି ଲୋକଙ୍କର ପାପ ଦହି ଦେଉଛି।
ପାନାଵଗାହନାତ୍ତସ୍ଯାସ୍ତାରଯେତ୍ସପ୍ତ ଵୈ କୁଲାନ୍
ତାଙ୍କର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଡୁବିଲେ ସାତ ପିଢି ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି ମୃତାସ୍ତେ ତ୍ଵପୁନର୍ଭଵାଃ
ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହୁଏନାହିଁ।
ଉଦ୍ଧରାମ୍ଯହମେତାନ୍ଵୈ ପ୍ରୀତଃ ସଂସାରସାଗରାତ୍
ମୁଁ ଖୁସି ହୋଇ ସେମାନେକୁ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।