ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତସ୍ତଦୁଚ୍ଚଶିଖରମାରୁହ୍ଯ ଵିବୁଧେଶ୍ଵରାଃ

ତାପରେ, ସେଇ ଉଚ୍ଚ ଶିଖରକୁ ଆରୋହଣ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ—

ମଧ୍ଯେ ମୃଗସମୂହସ୍ଯ ଗୋପ୍ତାରମିଵ ସଂସ୍ଥିତମ୍

ହରିଣମାନଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟରେ, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ରକ୍ଷକ ପରି ଦେଖିଲେ।

ଚାରୁଵକ୍ତ୍ରାକ୍ଷିଦଶନଂ ପୃଷ୍ଠତଃ ଶୁକ୍ଲବିନ୍ଦୁଭିଃ

ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, ଆଖି ଓ ଦାନ୍ତ ସହିତ, ପଛରେ ଧଳା ଚିଟି ଥିଲା।

ବିମ୍ବୋଷ୍ଠଂ ତାମ୍ରଜିହ୍ଵାସ୍ଯଂ ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଂକୁରଵିରାଜିତମ୍

ବିମ୍ବ ଫଳ ପରି ଠୋଠ, ତାମ୍ର ଜିଭ୍ ଓ ମୁହଁ, ଦାଢ଼ି ପରି ଅଙ୍କୁର ରହିଥିଲା।

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିବୁଧାଃ ସର୍ଵେ ଶିଖରାତ୍ପ୍ରତିଧାଵିତାଃ

ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶିଖରରୁ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।

ଶୃଙ୍ଗାଗ୍ରଂ ପ୍ରଥମଂ ଧୃତ୍ଵା ଗୃହୀତ୍ଵା ଵଜ୍ରପାଣିନା

ବଜ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଥମେ ଶିଂଗର ଟିପ୍ ପକାଇଲେ।

ଜଗ୍ରାହ କେଶଵଶ୍ଚାପି ମୂଲଂ ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ 215.

ଏବଂ କେଶବ ମଧ୍ୟ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କର ମୂଳକୁ ଧରିଲେ।

ଶକ୍ରସ୍ଯାଗ୍ରଂ ସ୍ଥିତଂ ହସ୍ତେ ମଧ୍ଯଂ ହସ୍ତେ ମମ ସ୍ଥିତମ୍

ଶକ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ଟିପ୍ ଥିଲା, ମୋ ହାତରେ ମଧ୍ୟଭାଗ ଥିଲା।

ଶୃଙ୍ଗସ୍ଯୈଵ ଗୃହୀତସ୍ଯ ତ୍ରିଧାସ୍ମାକଂ ମୃଗାଧିପଃ

ଏଭଳି ଶିଂଗକୁ ଧରିବା ପରେ, ଆମେ ମିଶି ହରିଣଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କଲୁ।

ଅନ୍ତର୍ହିତୋଽନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥଃ ପ୍ରୋଵାଚାସ୍ମାନୁପାଲଭନ୍

ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ଆକାଶରେ ଦଢ଼ି ଆମକୁ ଦେଖି କହିଲେ।

ସଶରୀରୋଽହଂ ଯୁଷ୍ମାଭିର୍ଵଶାପ୍ତଃ ପ୍ରଗତସ୍ତ୍ଵିତଃ

ମୋ ଦେହ ସହିତ, ତୁମେ ମୋତେ ଶାପ ଦେଇଛ, ଏବେ ମୁଁ ଏଠାରୁ ଚାଲିଗଲି।

ଯଦ୍ଯହଂ ସଶରୀରଃ ସ୍ଯାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ସ୍ଥାପିତୋଽଭଵମ୍

ମୁଁ ଯଦି ଏଠାରେ ଶରୀର ସହିତ ରହିଥାନ୍ତି, ଏଠାକୁ ଆଣି ରଖାଯାଇଥାନ୍ତି, ତେବେ...

କାମଂ ଶୃଂଗାଣି ମେଽତ୍ରୈଵ ଶ୍ଲେଷ୍ମାତ୍ମକଵନେଽମରାଃ

ହେ ଅମରମାନେ, ଏଠି ଏହି କଫ ଭରା ଜଙ୍ଗଲରେ ମୋ ଶୃଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ରହିଥାନ୍ତା ।

ଅତ୍ରାପି ମହତୀ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ

ଏଠି ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ସମୃଦ୍ଧି ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।

ଯାଵନ୍ତି ଭୁଵି ତୀର୍ଥାନି ହ୍ଯାସମୁଦ୍ର ସରାଂସି ଚ

ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସମୁଦ୍ର ଓ ସରୋବର ସହିତ,

ଅହଂ ପୁନଃ ଶୈଲପତେଃ ପାଦେ ହିମଵତଃ ଶୁଭେ

ମୁଁ ପୁଣି ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଶୁଭ୍ର ପାଦପଦ୍ମରେ,

ଦୀପ୍ତତେଜୋମଯଶିରାଃ ଶରୀରଂ ଚ ଚତୁର୍ମୁଖମ୍ 215.

ଦୀପ୍ତିମୟ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଚାରିମୁହଁ ଶରୀର ସହିତ ରହିବି ।

ତତ୍ର ନାଗହ୍ରଦେ ଘୋରେ ସ୍ଥାସ୍ଯାମ୍ଯନ୍ତର୍ଜଲେ ହ୍ଯହମ୍

ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ନାଗହ୍ରଦର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ରହିବି ।

ଯଦା ଵୃଷ୍ଣିକୁଲୋତ୍ପନ୍ନଃ କୃଷ୍ଣଚକ୍ରେଣ ପର୍ଵତାନ୍

ଯେତେବେଳେ ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଜନ୍ମା ଏକ ନର, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିବ,

ତଦା ସ ଦେଶୋ ଭଵିତା ସର୍ଵମ୍ଲେଚ୍ଛୈରଧିଷ୍ଠିତଃ

ସେତେବେଳେ ସେ ଦେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଶୀ ବାହାର ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦଖଳ ହେବ ।

ଵସିଷ୍ଯଂତି ଚ ତଂ ଦେଶଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସଂପ୍ରଵର୍ତ୍ତିତାନ୍

ଏବଂ ସେ ଦେଶରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଛନ୍ତି, ସେଠି ଲୋକମାନେ ବସିବେ ।

ତତୋ ଲିଙ୍ଗାର୍ଚ୍ଚନଂ ତତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାସ୍ଯଂତି ପାର୍ଥିଵାଃ

ତାପରେ ରାଜାମାନେ ସେଠି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ ।

ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତା ରାଜାନୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯାଯତୌ ସ୍ଥିତାଃ

ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ନ୍ୟାୟରେ ଅଟୁଟ ରହିବେ, ସେମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶାସନ କରିବେ ।

ତତ୍ର ମାମର୍ଚ୍ଚଯିଷ୍ଯଂତି ସର୍ଵଭୂତାନି ସର୍ଵଦା

ସେଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସଦା ମୋତେ ପୂଜିବେ ।

ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ତେ ମାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତେ ଦଗ୍ଧକିଲ୍ବିଷାଃ

ଶିବପୁରକୁ ଯାଇ, ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଦହିଯିବ ।

କ୍ଷେତ୍ରଂ ହି ମମ ତଜ୍ଜ୍ଞେଯଂ ଯୋଜନାନି ଚତୁର୍ଦଶ 215.

ମୋର ସେ କ୍ଷେତ୍ର ଚଉଦ ଯୋଜନ ପରିମାଣର ବୋଲି ଜଣାଯିବ ।

ଭାଗୀରଥ୍ଯାଃ ଶତଗୁଣଂ ପଵିତ୍ରଂ ତଜ୍ଜଲଂ ସ୍ମୃତମ୍

ସେଠିର ଜଳ ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀର ଜଳଠାରୁ ଶତଗୁଣ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନ୍ୟ ହୁଏ ।

ମୁକ୍ତ୍ଵା ଦେହଂ ନରା ଯାଂତି ମମ ଲୋକଂ ନ ସଂଶଯଃ

ମଣିଷମାନେ ଶରୀର ଛାଡ଼ି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ।

ନିଯତଂ ପୁରୁହୂତସ୍ଯ ଶ୍ରିତାଃ ସ୍ଥାନେ ଵସଂତି ତେ

ପୁରୁହୂତଙ୍କ ତୀର୍ଥରେ ଶରଣ ନେଇଥିବାମାନେ ସେଠି ବସିବେ ।