ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସିଂଧୁଶ୍ଚ ପୁରୁଷଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଭାସଃ ସୋମ ଏଵ ଚ 214.

ସିନ୍ଧୁ, ପୁରୁଷ, ପ୍ରଭାସ ଓ ସୋମା ମଧ୍ୟ,

ଅନ୍ଯାନି ଚାପି ମେଦିନ୍ଯାଂ ତୀର୍ଥାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ

ଏହି ଭୂମିରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବସ୍ଥାନଗୁଡିକ,

ନିଜସ୍ଵରୂପେଣାଜଗ୍ମୁସ୍ତତ୍ର ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯନେକଶଃ

ସେମାନେ ସ୍ୱ-ସ୍ୱ ରୂପରେ, ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ।

ଶୈଲୋତ୍ତମୋ ମହାମେରୁଃ କୈଲାସୋ ଗନ୍ଧମାଦନଃ

ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ—ମହାମେରୁ, କୈଳାସ ଓ ଗନ୍ଧମାଦନ,

ଵିନ୍ଧ୍ଯୋ ମହେନ୍ଦ୍ରଃ ସହ୍ଯଶ୍ଚ ମଲଯୋ ଦର୍ଦୁରସ୍ତଥା

ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ସହ୍ୟ, ମଲୟ ଓ ଦର୍ଦ୍ଦୁର ମଧ୍ୟ,

ଆଗତାଃ ସର୍ଵ ଏଵୈତେ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରାଃ କାନନୌକସଃ

ଏହି ସମସ୍ତ ପର୍ବତପତିମାନେ, ଅରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବାମାନେ, ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇଥିଲେ।

ସର୍ଵେ ଯଜ୍ଞାଃ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯା ଵେଦାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ

ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟା ଓ ଚାରିଟିଏ ବେଦ ମଧ୍ୟ,

ଵାସୁକିଶ୍ଚ ମହାଭାଗଶ୍ଚାମୃତାଶୀ ଭୁଜଙ୍ଗରାଟ୍

ବାସୁକି, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଅମୃତ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସର୍ପରାଜ,

ଫଣୀଂଦ୍ରୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଶ୍ଚ କିର୍ମୀରାଙ୍ଗଶ୍ଚ ନାଗରାଟ୍

ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, କିର୍ମୀରାଙ୍ଗ ଓ ନାଗମାନଙ୍କ ରାଜା,

ଖ୍ଯାତସ୍ତ୍ରିଭୁଵନେ ଧୀମାନ୍ନହୁଷୋଽନିମିଷେଶ୍ଵରଃ 214.

ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଜ୍ଞାନୀ ନହୁଷ, ଅନିଦ୍ରାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ,

ଫଣାଶତଧରୋ ରୂପୀ ଭୂରିଶୃଙ୍ଗ ଇଵାଚଲଃ

ଶତମୁଣ୍ଡି ଫଣି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ଅନେକ ଶିଖର ଥିବା ପର୍ବତ ପରି,

ଵିନତୋ ନାଗରାଜଶ୍ଚ କମ୍ବଲାଶ୍ଵତରୌ ତଥା

ବିନତ, ନାଗମାନଙ୍କ ରାଜା, କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର ମଧ୍ୟ,

ଉରଗାନାମଧିପତୀ କର୍କୋଟକଧନଞ୍ଜଯୌ

ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଅଧିପତି କର୍କୋଟକ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ,

ଅହୋରାତ୍ର ତଥା ପକ୍ଷା ମାସାଃ ସଂଵତ୍ସରାସ୍ତଥା

ଦିନ ଓ ରାତି, ପକ୍ଷ, ମାସ ଓ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ,

ତତଶ୍ଚୈଵାଗତୈର୍ଦେଵୈର୍ଯକ୍ଷୈଃ ସିଦ୍ଧୈଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ

ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଯକ୍ଷ ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ଆସିଥିଲେ,

ତସ୍ମିନ୍ଦେଵସମାଜେ ତୁ ରମ୍ଯେ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରମୂର୍ଦ୍ଧନି

ସେଇ ଦେବସଭାରେ, ଶୂଭ୍ର ପରିବେଶରେ, ପର୍ବତପତିଙ୍କ ଶିଖରରେ,

ପ୍ରଗୀତା ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ପ୍ରନୃତ୍ତାପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ

ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗାଇଲେ, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ନୃତ୍ୟ କଲେ।

ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧାଃ ସୁଖସ୍ପର୍ଶାସ୍ତତ୍ର ଵାଂତି ଚ ଵାଯଵଃ

ସେଠାରେ ବାତାସ ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଓ ସ୍ପର୍ଶରେ ଅତି ସୁଖଦାୟକ ଥାଏ।

ସ ହି ତାନ୍ଦୈଵରାଜେନ ସାର୍ଦ୍ଧମନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଦୈଵତୈଃ 214.

ସେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ,

ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତଃ ସହସା ତେଭ୍ଯୋ ନମସ୍କର୍ତୁଂ ପ୍ରଚକ୍ରମେ

ଅତି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ଅର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିଭିଃ ଶୀଘ୍ରମାସନୈଶ୍ଚ ନ୍ଯମନ୍ତ୍ରଯତ୍

ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଆସନ ଦେଇ ସେ ଦ୍ରୁତ ଆତିଥ୍ୟ କଲେ।

ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରା ମରୁତଶ୍ଚାଶ୍ଵିନାଵପି

ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ମରୁତ ଓ ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ,

ଵିଶ୍ଵାଵସୁର୍ହାହାହୂହୂ ତଥା ନାରଦତୁମ୍ବୁରୂ

ବିଶ୍ୱାବସୁ, ହାହା, ହୂହୂ, ଏବଂ ନାରଦ ଓ ତୁମ୍ବୁରୁ,

ତଂ ଵାସୁକିପ୍ରଭୃତଯଃ ପନ୍ନଗେନ୍ଦ୍ରା ମହୌଜସଃ

ବାସୁକି ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପନ୍ନଗରାଜମାନେ,

ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରାଶ୍ଚୈଵ ଗ୍ରହାଃ ସାଗରପର୍ଵତାଃ

ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଗ୍ରହ, ସାଗର ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ,

ଆଶିଷଃ ପ୍ରଦଦୁସ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵ ଏଵ ମୁଦାନ୍ଵିତା ସ ସୁପ୍ରୀତୋଽସ୍ତୁ ତେ ଦେଵଃ ସଦା ପଶୁପତିର୍ମୁନେ

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ: 'ମୁନି, ପଶୁପତି ଦେବ ସଦା ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ରହନ୍ତୁ।'

ସର୍ଵତ୍ର ଚାପ୍ରତିହତା ଗତିଶ୍ଚାସ୍ତୁ ତଵାନଘ

'ହେ ନିର୍ମଳ, ସମସ୍ତଠାରେ ତୁମର ଗତି କେବେ ବାଧା ପାଇବ ନାହିଁ।'

ନିରାମଯୋଽମୃତୀଭୂତଶ୍ଚରିଷ୍ଯତି ଵିଭୁଃ ସୁଖୀ 214.

ସେ ମହାବଳୀ ନିରୋଗ, ଅମର ଓ ସୁଖୀ ହୋଇ ରହିବେ।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ରିଦଶୈର୍ନନ୍ଦୀ ପୁନସ୍ତାନ୍ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ହ ଯଦ୍ଭଵଦ୍ଭିଃ ପ୍ରିଯଂ ସର୍ଵୈଃ ପ୍ରୀତିମଦ୍ଭିଃ ସୁରୋତ୍ତମୈଃ

ଦେବମାନେ ଏପରି କହିଲେ ପରେ, ନନ୍ଦୀ ପୁନି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ଆନନ୍ଦିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ, ଆପଣମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରିୟ ଭାବନ୍ତି,'