ଵରାହପୁରାଣମ୍

ହାହାହୂହୂସ୍ତଥା ଚାନ୍ଯେ ସର୍ଵେ ଗନ୍ଧର୍ଵସତ୍ତମାଃ

ହାହା ଓ ହୂହୂ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଅନିଲଶ୍ଚାନଲଶ୍ଚୈଵ ଧର୍ମଃ ସତ୍ଯୋ ଧ୍ରୁଵୋଽପରଃ 214.

ଅନିଳ, ଅନଳ, ଧର୍ମ, ସତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ ଧ୍ରୁବ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଗୁହ୍ଯକାଶ୍ଚ ମହାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵ ଏଵ ସମାଗତାଃ

ସମସ୍ତ ମହାତ୍ମା ଗୁହ୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।

ଉର୍ଵଶୀ ମେନକା ରଂଭା ପଂଚସ୍ଯା ଚ ତଥାପରା

ଉର୍ବଶୀ, ମେନକା, ରମ୍ଭା ଓ ପଞ୍ଚସ୍ୟା ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ପୁଲସ୍ତ୍ଯୋଽତ୍ରିର୍ମରୀଚିଶ୍ଚ ଵସିଷ୍ଠୋ ଭୃଗୁରେଵ ଚ

ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ଅତ୍ରି, ମରୀଚି, ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଭୃଗୁ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଭାରଦ୍ଵାଜୋଽଗ୍ନିଵେଶ୍ଯଶ୍ଚ ତଥା ଵୃଦ୍ଧପରାଶରଃ

ଭାରଦ୍ୱାଜ, ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟ ଓ ବୃଦ୍ଧ ପରାଶର ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ମରୀଚିର୍ଜମଦଗ୍ନିଶ୍ଚ ଭାର୍ଗଵଶ୍ଚ୍ଯଵନସ୍ତଥା

ମରୀଚି, ଜମଦଗ୍ନି, ଭାର୍ଗବ ଓ ଚ୍ୟବନ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଶତଦ୍ରୂଶ୍ଚ ଵିପାଶା ଚ ଗଂଡକୀ ଚ ସରିଦ୍ଵରା

ଶତଦ୍ରୁ, ବିପାଶା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଗୋଦାଵରୀ ଚ ଵେଣୀ ଚ ତାପୀ ଚ ସରିଦୁତ୍ତମା

ଗୋଦାବରୀ, ବେଣୀ ଓ ତାପୀ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ନଂଦା ଚ ପରନନ୍ଦା ଚ ତଥା ଚର୍ମଣ୍ଵତୀ ନଦୀ

ନନ୍ଦା ଓ ପରନନ୍ଦା, ସେପରି କର୍ମଣ୍ୱତୀ ନଦୀ ମଧ୍ୟ,

ସିଂଧୁଶ୍ଚ ପୁରୁଷଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଭାସଃ ସୋମ ଏଵ ଚ 214.

ସିନ୍ଧୁ, ପୁରୁଷ, ପ୍ରଭାସ ଓ ସୋମା ମଧ୍ୟ,

ଅନ୍ଯାନି ଚାପି ମେଦିନ୍ଯାଂ ତୀର୍ଥାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ

ଏହି ଭୂମିରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବସ୍ଥାନଗୁଡିକ,

ନିଜସ୍ଵରୂପେଣାଜଗ୍ମୁସ୍ତତ୍ର ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯନେକଶଃ

ସେମାନେ ସ୍ୱ-ସ୍ୱ ରୂପରେ, ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ।

ଶୈଲୋତ୍ତମୋ ମହାମେରୁଃ କୈଲାସୋ ଗନ୍ଧମାଦନଃ

ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ—ମହାମେରୁ, କୈଳାସ ଓ ଗନ୍ଧମାଦନ,

ଵିନ୍ଧ୍ଯୋ ମହେନ୍ଦ୍ରଃ ସହ୍ଯଶ୍ଚ ମଲଯୋ ଦର୍ଦୁରସ୍ତଥା

ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ସହ୍ୟ, ମଲୟ ଓ ଦର୍ଦ୍ଦୁର ମଧ୍ୟ,

ଆଗତାଃ ସର୍ଵ ଏଵୈତେ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରାଃ କାନନୌକସଃ

ଏହି ସମସ୍ତ ପର୍ବତପତିମାନେ, ଅରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବାମାନେ, ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇଥିଲେ।

ସର୍ଵେ ଯଜ୍ଞାଃ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯା ଵେଦାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ

ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟା ଓ ଚାରିଟିଏ ବେଦ ମଧ୍ୟ,

ଵାସୁକିଶ୍ଚ ମହାଭାଗଶ୍ଚାମୃତାଶୀ ଭୁଜଙ୍ଗରାଟ୍

ବାସୁକି, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଅମୃତ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସର୍ପରାଜ,

ଫଣୀଂଦ୍ରୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଶ୍ଚ କିର୍ମୀରାଙ୍ଗଶ୍ଚ ନାଗରାଟ୍

ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, କିର୍ମୀରାଙ୍ଗ ଓ ନାଗମାନଙ୍କ ରାଜା,

ଖ୍ଯାତସ୍ତ୍ରିଭୁଵନେ ଧୀମାନ୍ନହୁଷୋଽନିମିଷେଶ୍ଵରଃ 214.

ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଜ୍ଞାନୀ ନହୁଷ, ଅନିଦ୍ରାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ,

ଫଣାଶତଧରୋ ରୂପୀ ଭୂରିଶୃଙ୍ଗ ଇଵାଚଲଃ

ଶତମୁଣ୍ଡି ଫଣି, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ଅନେକ ଶିଖର ଥିବା ପର୍ବତ ପରି,

ଵିନତୋ ନାଗରାଜଶ୍ଚ କମ୍ବଲାଶ୍ଵତରୌ ତଥା

ବିନତ, ନାଗମାନଙ୍କ ରାଜା, କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର ମଧ୍ୟ,

ଉରଗାନାମଧିପତୀ କର୍କୋଟକଧନଞ୍ଜଯୌ

ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଅଧିପତି କର୍କୋଟକ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ,

ଅହୋରାତ୍ର ତଥା ପକ୍ଷା ମାସାଃ ସଂଵତ୍ସରାସ୍ତଥା

ଦିନ ଓ ରାତି, ପକ୍ଷ, ମାସ ଓ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ,

ତତଶ୍ଚୈଵାଗତୈର୍ଦେଵୈର୍ଯକ୍ଷୈଃ ସିଦ୍ଧୈଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ

ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଯକ୍ଷ ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ଆସିଥିଲେ,

ତସ୍ମିନ୍ଦେଵସମାଜେ ତୁ ରମ୍ଯେ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରମୂର୍ଦ୍ଧନି

ସେଇ ଦେବସଭାରେ, ଶୂଭ୍ର ପରିବେଶରେ, ପର୍ବତପତିଙ୍କ ଶିଖରରେ,

ପ୍ରଗୀତା ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ପ୍ରନୃତ୍ତାପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ

ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗାଇଲେ, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ନୃତ୍ୟ କଲେ।

ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧାଃ ସୁଖସ୍ପର୍ଶାସ୍ତତ୍ର ଵାଂତି ଚ ଵାଯଵଃ

ସେଠାରେ ବାତାସ ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଓ ସ୍ପର୍ଶରେ ଅତି ସୁଖଦାୟକ ଥାଏ।

ସ ହି ତାନ୍ଦୈଵରାଜେନ ସାର୍ଦ୍ଧମନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଦୈଵତୈଃ 214.

ସେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ,