ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତଵୈଷ ତପସା ତୁଷ୍ଟଃ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷତାଙ୍ଗତଃ

ତୁମର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଛନ୍ତି।

କୁତ୍ର ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମହେ ଦେଵଂ ଭଗଵନ୍ତଂ କପାଲିନମ୍ ଅନୁଗୃହ୍ଯ ତୁ ମାଂ ଦେଵସ୍ତତ୍ରୈଵାଦର୍ଶନଂ ଗତଃ ।।214.

କେଉଁଠି ଆମେ ଦେବତା, ଭଗବାନ କପାଳୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା? ମୋତେ କୃପା କରି, ସେ ଦେବତା ସେଠାରେ ଦୃଶ୍ୟ ହେଉଥିବା ଅବସ୍ଥାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।

ନ ଜାନେ କୁତ୍ର ଵା ଦେଵଂ କୁତ୍ରାସ୍ତେ ତଦ୍ଗଵେଷ୍ଯତାମ୍ କିମତ୍ର ନନ୍ଦିନଂ ଦେଵୋ ଯେନାସୌ ନୋକ୍ତଵାନ୍ପ୍ରଭୁମ୍

ମୁଁ ଜାଣିନି କେଉଁଠି ଦେବତା ଅଛନ୍ତି, କିମ୍ବା କେଉଁଠି ରହୁଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଉଚିତ। ଦେବତା ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ବିଷୟରେ କାହିଁକି କହିଥିଲେ?

ତନ୍ମେ କଥଯ ଦେଵେଶ ଗୁହ୍ଯଂ କିଂ ଚାସ୍ତି ଶୂଲିନଃ ଯଦୁକ୍ତଵାନ୍ମହେଶାନୋ ନାଖ୍ଯେଯୋଽସ୍ମି ପୁରାନ୍ଜନି

ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଶୂଳଧାରୀଙ୍କର କୌଣସି ଗୁପ୍ତ କଥା ଅଛି କି? ମହେଶ୍ୱର କଣ କହିଥିଲେ ଯାହା ମୋ ପରି ପୁରାତନ ଜନକୁ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ?

କିମୁକ୍ତଵାନ୍ମହାଦେଵୋ ନନ୍ଦିନଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମେ ଅସ୍ତି କଶ୍ଚିତ୍ସମୁଦ୍ଦେଶଃ କ୍ଷିତେଃ ସିଦ୍ଧୋଽଦ୍ରିସଂକଟଃ

ମହାଦେବ କଣ କହିଥିଲେ ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ? ଏହା ମୋଠାରୁ ଶୁଣ; ପୃଥିବୀରେ ଏକ ବିଶେଷ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ।

ପାରେ ହିମଵତଃ ପୁଣ୍ଯେ ତପୋଵନଗଣୈର୍ଯୁତଃ

ହିମାଳୟର ପାରେ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ତପୋବନ ଗୁଡିକର ସମୂହରେ ଭରିଥିବା।

ସୋଽନୁଗ୍ରାହ୍ଯୋ ମଯାଵଶ୍ଯଂ ତପସା ଦଗ୍ଧକିଲ୍ବିଷଃ

ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୋତେ କୃପା କରିବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କର ପାପ ତପସ୍ୟାରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି।

ତସ୍ଯ ନାମ୍ନା ଚ ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଚିରତପୋଭୃତମ୍

ତାଙ୍କର ନାମରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ରହୁଛନ୍ତି।

ମୃଗରୂପେଣ ଚରତା ତତ୍ର ଵୈ ତ୍ରିଦଶା ମଯା

ସେଠାରେ ମୁଁ ମୃଗ ରୂପରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଦେଖିଥିଲେ।

ନାଖ୍ଯାତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ତେଷାଂ ଦେଵତାପ୍ସରସାମିଦମ୍

ତୁମେ ଏହି କଥା ଦେବତାମାନେ କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନେ ପାଖରେ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଵିଦ୍ଯୋତଯନ୍ଦିଶଃ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରିଦଶୈଃ ପରିଵାରିତଃ

ତିନି ଦେବତାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ସମସ୍ତ ଦିଶାକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲେ।

କାମଗଂ ରଥମାରୁହ୍ଯ ମହେନ୍ଦ୍ରଃ ସମରୁଦ୍ଗଣଃ 214.

ଇନ୍ଦ୍ର ମରୁତମାନେ ସହିତ ନିଜ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ଚଢିଲେ।

ଗଣାଵୃତଶ୍ଚ ଵରଦୋ ଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂପତିଃ

ବରୁଣ, ଯାଦସମୂହର ମାଲିକ ଏବଂ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ନିଜ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ।

ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣେନ ରତ୍ନଚିତ୍ରେଣ ଭାସ୍ଵତା

ତାଙ୍କର ଦେହ ଗଳିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଚମକୁଥିଲା, ରତ୍ନରେ ସଜିଥିଲା।

ଵିମାନଶତ କୋଟୀଭିରାଗତୋ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସୈଃ

ସେ ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ଶତ-ଶତ କୋଟି ଉଡୁଥିବା ରଥରେ ଆସିଲେ।

ଅଧିଷ୍ଠିତଃ ସୁକୃତିଭିଃ ପ୍ରାଯାଦ୍ଵୈଵସ୍ଵତୋପମଃ

ସୁକୃତିମାନେ ସହିତ ସେ ଯାଇଲେ, ଭାସ୍ବତ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।

ଵିମାନୈରଗ୍ନିତୁଲ୍ଯାଭୈରାଜଗ୍ମୁଃ ଖାନ୍ମହୀଧରମ୍

ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଡୁଥିବା ରଥରେ ସେମାନେ ଆକାଶରୁ ପାହାଡ଼କୁ ଆସିଲେ।

ଆଗତାଵଶ୍ଵିନୌ ଦେଵୌ ମୌଞ୍ଜଵନ୍ତଂ ମହାଗିରିମ୍

ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ମାଉଞ୍ଜବନ୍ତ ନାମକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ଆସିଲେ।

ସଂଛାଦ୍ଯୈରାଵତପଥଂ ସହସାଭ୍ଯାଯଯୁର୍ଦ୍ରୁତମ୍

ସେମାନେ ଏଇରାବତର ରାସ୍ତାକୁ ଢାକି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସିଗଲେ।

ସଂପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଂ ଗିରିଵରଂ ମଯୂରଶତନାଦିତମ୍

ସେମାନେ ଶତ ଶତ ମୟୂରର ଚିତ୍କାରରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ହାହାହୂହୂସ୍ତଥା ଚାନ୍ଯେ ସର୍ଵେ ଗନ୍ଧର୍ଵସତ୍ତମାଃ

ହାହା ଓ ହୂହୂ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଅନିଲଶ୍ଚାନଲଶ୍ଚୈଵ ଧର୍ମଃ ସତ୍ଯୋ ଧ୍ରୁଵୋଽପରଃ 214.

ଅନିଳ, ଅନଳ, ଧର୍ମ, ସତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ ଧ୍ରୁବ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଗୁହ୍ଯକାଶ୍ଚ ମହାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵ ଏଵ ସମାଗତାଃ

ସମସ୍ତ ମହାତ୍ମା ଗୁହ୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।

ଉର୍ଵଶୀ ମେନକା ରଂଭା ପଂଚସ୍ଯା ଚ ତଥାପରା

ଉର୍ବଶୀ, ମେନକା, ରମ୍ଭା ଓ ପଞ୍ଚସ୍ୟା ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ପୁଲସ୍ତ୍ଯୋଽତ୍ରିର୍ମରୀଚିଶ୍ଚ ଵସିଷ୍ଠୋ ଭୃଗୁରେଵ ଚ

ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ଅତ୍ରି, ମରୀଚି, ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଭୃଗୁ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଭାରଦ୍ଵାଜୋଽଗ୍ନିଵେଶ୍ଯଶ୍ଚ ତଥା ଵୃଦ୍ଧପରାଶରଃ

ଭାରଦ୍ୱାଜ, ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟ ଓ ବୃଦ୍ଧ ପରାଶର ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ମରୀଚିର୍ଜମଦଗ୍ନିଶ୍ଚ ଭାର୍ଗଵଶ୍ଚ୍ଯଵନସ୍ତଥା

ମରୀଚି, ଜମଦଗ୍ନି, ଭାର୍ଗବ ଓ ଚ୍ୟବନ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଶତଦ୍ରୂଶ୍ଚ ଵିପାଶା ଚ ଗଂଡକୀ ଚ ସରିଦ୍ଵରା

ଶତଦ୍ରୁ, ବିପାଶା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।

ଗୋଦାଵରୀ ଚ ଵେଣୀ ଚ ତାପୀ ଚ ସରିଦୁତ୍ତମା

ଗୋଦାବରୀ, ବେଣୀ ଓ ତାପୀ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।