ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତଦା କୋଟିଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ କେଶଵାଲ୍ଲଭତେ ଫଲମ୍

ତେବେ, କୋଟିଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ଓ କେଶବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଯଥା ପ୍ରବୋଧିନୀ ପୁଣ୍ଯା ତଥା ଯସ୍ଯାଂ ସ୍ଵପେଦ୍ଧରିଃ

ଯେପରି ପ୍ରବୋଧିନୀ ରାତି ପବିତ୍ର, ସେପରି ହରିଙ୍କ ଶୟନ ରାତି ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର।

ଶଯନେ ବୋଧନେ ଚୈଵ ହରେସ୍ତୁ ପରିଵର୍ତ୍ତନେ 211.

ହରିଙ୍କ ଶୟନ, ଜାଗ୍ରତ ଓ ଶରୀର ପରିବର୍ତ୍ତନ — ସବୁ ହରିଙ୍କ ସଂପୃକ୍ତ।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ସମୁପୋଷଯେତ୍

ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।

ଏକାଦଶୀ ସୋମଯୁତା କାର୍ତ୍ତିକେ ମାସି ଭାମିନି

ଭାମିନୀ, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଯେଉଁ ଏକାଦଶୀ ପଡେ,

ତସ୍ଯାଂ ଯତ୍କ୍ରିଯତେ ଭଦ୍ରେ ତଦନନ୍ତଗୁଣଂ ସ୍ମୃତମ୍

ଭଦ୍ରେ, ଏହି ଦିନରେ ଯାହା କରାଯାଏ, ତାହା ଅନେକ ଗୁଣର ସ୍ମୃତି ରହିଛି।

ସ୍ନାତ୍ଵା ଦେଵେ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରମଂ ଫଲମ୍

ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ଓ ପୂଜା କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଫଳ ମିଳେ।

ଜଲପୂର୍ଣଂ ତଥା କୁଂଭଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଵିଚକ୍ଷଣଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ା ରଖିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ଯୋପରି ନ୍ଯସେନ୍ମତ୍ସ୍ଯସ୍ଵରୂପଂ ତୁ ଜନାର୍ଦନମ୍

ଏହି ଘଡ଼ା ଉପରେ ମତ୍ସ୍ୟ ଆକାରରେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ରଖିବା ଉଚିତ।

ପଂଚାମୃତେନ ସଂସ୍ନାପ୍ଯ କୁଂକୁମେନ ଵିଲେପିତମ୍

ପଞ୍ଚାମୃତରେ ସ୍ନାନ କରାଇ ଓ କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଇ,

ପୂଜଯେତ୍ କମଲୈର୍ଦେଵି ମଦ୍ଭକ୍ତଃ ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ମୋ ଭକ୍ତ, ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଦେବୀଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ରାମଂ ରାମଂ ଚ କୃଷ୍ଣଂ ଚ ବୁଦ୍ଧଂ ଚୈଵ ଚ କଲ୍କିନମ୍

ରାମ, ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ବୁଦ୍ଧ, ଏବଂ କଳ୍କିନ୍—

ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପୈସ୍ତଥା ଦୀପନୈଵଦ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈରପି 211.

ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା।

ରାତ୍ରୌ ଚୋତ୍ଥାପନଂ କାର୍ଯଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ସୁଵ୍ରତେ

ସୁବ୍ରତେ, ରାତିରେ ଦେବଦେବଙ୍କ ଉତ୍ଥାପନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ପୁଷ୍ପଧୂପାଦିନୈଵେଦ୍ଯୈଃ ଫଲୈର୍ନାନାଵିଧୈଃ ଶୁଭୈଃ

ଫୁଲ, ଧୂପ, ଭୋଗ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ଫଳ ଦ୍ୱାରା।

ଅଲଙ୍କାରୋପହାରୈଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ସ୍ଵଶକ୍ତିତଃ

ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଗହଣା, ପୋଷାକ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ।

ଜଗଦାଦିର୍ଜଗଦ୍ରୂପୋ ଜଗଦାଦିରନାଦିମାନ୍

ସେ ଜଗତର ଆରମ୍ଭ, ଜଗତର ଆକାର, ଏବଂ ଆରମ୍ଭହୀନ ଜଗତର ଆରମ୍ଭ।

ଯଦି ଵକ୍ତ୍ରସହସ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ଭଵନ୍ତି ତୈଃ

ଯଦି ହଜାର ମୁଖ ଓ ତାହାର ହଜାର ମୁଖ ଥାଏ,

ତଥାପ୍ଯୁଦ୍ଦେଶମାତ୍ରେଣ ଶକ୍ତ୍ଯା ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁ

ତଥାପି, ମୋର ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଅଳ୍ପରେ କହିବି; ଏହା ଶୁଣ।

ସହୈଵ ଯାନମାଗଚ୍ଛେନ୍ମମ ଲୋକଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ବସୁନ୍ଧରା, ଯାନ ସହିତ ଏକାଠି ମୋର ଲୋକକୁ ଆସିଥାନ୍ତି ।

ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯସଂପନ୍ନୋ ଜନ୍ମାତୀତୋ ଭଵେତ୍ତତଃ

ତାପରେ, ଲମ୍ବା ଆୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।

ପାପାନ୍ଯେତାନି ସର୍ଵାଣି ଶ୍ରଵଣେନୈଵ ନାଶଯେତ୍।।211.

ଏହି ସମସ୍ତ ପାପ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।

ପଶ୍ଯେ ଚ ଧୀମାନଧନୋଽପି ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ପୃଶେନ୍ମନୁଷ୍ଯଂ ଇହ ଚିନ୍ତ୍ଯମାନଃ

ଭକ୍ତି ସହିତ ଚିନ୍ତା କରିଥିବା ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଧନହୀନ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ ।

ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଃ ପ୍ରଶମମୁପୈତି ପଠ୍ଯମାନେ ମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଭଵଭଯହାରକେ ନରସ୍ଯ

ଭବଭୟ ଦୂର କରିବା ମହାତ୍ମ୍ୟ ପଢିବା ସମୟରେ, ମନୁଷ୍ୟର ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ଶାନ୍ତି ହୋଇଯାଏ ।

ତେ ଧନ୍ଯାସ୍ତେ କୃତାର୍ଥାଶ୍ଚ ତୈରେଵ ସୁକୃତଂ କୃତମ୍

ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ସେମାନେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସୁକୃତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ ।

ନାରାଯଣାଚ୍ଯୁତାନନ୍ତ ଵାସୁଦେଵେତି ଯୋ ନରଃ

ଯିଏ 'ନାରାୟଣ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଅନନ୍ତ, ବାସୁଦେବ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ—

କିଂ ପୁନଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ ପୂଜଯେନ୍ମାମନନ୍ଯଧୀଃ

ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ର ମନ ଦେଇ ମୋତେ ପୂଜା କରେ, ତାହାର ଉପକାର ଆଉ କେତେ ଅଧିକ!

ତସ୍ଯ ଯଜ୍ଞଵରାହସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋରମିତତେଜସଃ

ସେ ଯଜ୍ଞ-ବରାହ ଓ ଅସୀମ ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର—

ତସ୍ମାତ୍ ସୁନିଯତୈର୍ଭାଵ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ମାର୍ଗମାସ୍ପଦମ୍

ଏହିପରି, ଶୁଦ୍ଧ ନିୟମରେ ବୈଷ୍ଣବ ମାର୍ଗକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ ।