ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଵାମନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵାରାହଂ ଚ ଜଲୋତ୍ଥିତମ୍

ବାମନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଜଳରୁ ଉଠିଥିବା ବାରାହକୁ ଦେଖି,

ନମସ୍ଯେଦ୍ଵୈ ପଯୋଭକ୍ଷଃ ସ ପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଯିଏ ଦୁଧ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ପାପନାଶୋପାଯନିରୂପଣଂ ନାମ ଦଶାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବାରାହପୁରାଣରେ ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରର ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ଉପାୟ ବିବର୍ଣ୍ନନା ନାମକ ଦୁଇଶେ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ପୁନଃ ପାପନାଶୋପାଯଵର୍ଣନମ୍ ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଭଂ ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ନାରଦଃ

ପୁନିଥରେ ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ଉପାୟ ବିବର୍ଣ୍ନନା। ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଏହି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ନାରଦ କହିଲେ—

ନାରଦ ଉଵାଚ ଧର୍ମରାଜ ମହାବାହୋ ପିତୃତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମ

ନାରଦ କହିଲେ: ହେ ଧର୍ମରାଜ, ମହାବଳଶାଳୀ, ତୁମର ପିତୃମାନ୍ୟ ପ୍ରତାପ,

ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହିତାର୍ଥାଯ ଯଦୁକ୍ତଂ ମେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମେ ମୋତେ ଯେଉଁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ ବିଷୟରେ କହିଛ,

ତ୍ରଯୋ ଵର୍ଣା ମହାଭାଗ ଯଜ୍ଞସାମାନ୍ଯଭାଗିନଃ

ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତିନି ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକେ ଯଜ୍ଞରେ ସମାନ ଭାଗ ନେଇଥାନ୍ତି।

ଯଥୈଵ ସର୍ଵସମତା ତଵ ଭୂତେଷୁ ମାନଦ

ମାନଦ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି ସମାନ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଛ,

ଯଥା କର୍ମ ହିତଂ ଵାକ୍ଯଂ ଶୂଦ୍ରାଣାମପି କଥ୍ଯତାମ୍ ଅହଂ ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଯ ନିତ୍ଯଶଃ

ସେହିପରି, ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭଲ କଥା କହାଯିବା ଉଚିତ। ଚାରି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କଣ ନିତ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।

ଯଦ୍ଧିତଂ ଧର୍ମଯୁକ୍ତଂ ଚ ନିତ୍ଯଂ ଭଵତି ସୁଵ୍ରତ

ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପକାରୀ ଓ ଧର୍ମର ସହିତ ହୋଇଥାଏ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା କରିବା ଉଚିତ, ଶୁଭ୍ରତ।

କରୋତି ପାପନାଶାର୍ଥମିଦଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁ

ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି କଥା କହିବି, ଏହାକୁ ଶୁଣ।

ଯସ୍ତାଃ ଶୁଶ୍ରୂଷତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ ପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଯେଉଁଜଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କଥା ଶୁଣିଥାଏ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।

ଯାଵଜ୍ଜୀଵ କୃତାତ୍ପାପାତ୍ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ମୁଚ୍ଯତେ 211.

ସେ ଜଣେ ଜୀବନରେ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।

ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସ ପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳର ଫଳ ପାଇଁ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।

ସର୍ଵପାପକୃତାନ୍ଦୋଷାନ୍ଦହତ୍ଯାଶୁ ନ ସଂଶଯଃ

ସମସ୍ତ ପାପ କରିଥିବା ଦୋଷକୁ ସେ ଶୀଘ୍ର ଦହିଦେଇଥାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଶିରସା ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି ସ ପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଯେଉଁଜଣ ଶିର ନମାଇ ଏହି କଥା ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।

ନମସ୍ଯେତ୍ପ୍ରଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ସ ପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଯେଉଁଜଣ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ପୂଜା କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।

ନମସ୍ଯେତ୍ପ୍ରଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ସ ପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଯେଉଁଜଣ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ପୂଜା କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।

ତସ୍ଯ ଭାନୁଃ ପ୍ରସନ୍ନଶ୍ଚ ହ୍ଯଶୁଭଂ ଯତ୍ସମର୍ଜିତମ୍

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୟାଳୁ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଅଶୁଭ ଅଛି, ସେ ସବୁ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।

ତାଵକଂ ଦଧିମିଶ୍ରଂ ତୁ ପାତ୍ରେ ଔଦୁମ୍ବରେ ସ୍ଥିତମ୍

ତୁମର ଦହି ଓ ଦୁଧ ମିଶାଇ, ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ରଖିଥିବା,

ଅରୁନ୍ଧତୀଂ ବୁଧଂ ଚୈଵ ତଥା ସର୍ଵାନ୍ମହାମୁନୀନ୍

ଅରୁନ୍ଧତୀ, ବୁଧ ଓ ସମସ୍ତ ମହାମୁନିମାନେ,

ଏକାଗ୍ରମାନସୋ ଭୂତ୍ଵା ଯୋ ନମସ୍ଯେତ୍କୃତାଞ୍ଜଲିଃ

ଯେଉଁଜଣ ଏକାଗ୍ର ମନ ଓ ଜୋଡା ହାତରେ ପୂଜା କରେ,

ଦ୍ଵିଜଂ ଶୁଶ୍ରୂଷତେ ଯସ୍ତୁ ତର୍ପଯିତ୍ଵାତିଭକ୍ତିତଃ 211.

ଯେଉଁଜଣ ଦ୍ୱିଜକୁ ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ତୃପ୍ତ କରି ସେବା କରେ,

ଵିଷୁଵେଷୁ ଚ ଯୋଗେଷୁ ଶୁଚିର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ପଯୋ ନରଃ

ଯେଉଁ ନର ଶୁଚିତା ସହିତ ବିଷୁବ ଓ ଯୋଗ ସମୟରେ ଦୁଧ ଦାନ କରେ,

ପ୍ରାଚୀନୀଗ୍ରାନ୍କୁଶାନ୍ କୃତ୍ଵା ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଵୃଷଂ ନରଃ

ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଦର୍ଭା ଶାଖା ରଖି ଏବଂ ବୃଷ ରଖି, ଏହି ମନୁଷ୍ୟ—

ଦକ୍ଷିଣାଵର୍ତ୍ତସଵ୍ଯେନ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାକ୍ସ୍ରୋତସଂ ନଦୀମ୍

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ବାମପଟେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ନଦୀ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଦକ୍ଷିଣାଵର୍ତ୍ତଶଙ୍ଖେନ କୃତ୍ଵା ଚୈଵ କରେ ଜଲମ୍

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚିଥିବା ଶଂଖରେ ଜଳ ଧରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ଯ ଜନ୍ମକୃତଂ ପାପଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯତି

ଏହି କ୍ଷଣରେ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ହୋଇଥିବା ପାପ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ସ୍ନାତ୍ଵା କୃଷ୍ଣତିଲୈର୍ମିଶ୍ରା ଦଦ୍ଯାତ୍ସପ୍ତାଞ୍ଜଲୀର୍ନରଃ

ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, କୃଷ୍ଣ ତିଳ ମିଶାଇ ସାତ ମୁଠି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।