ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଦୁଷ୍କରଂ ପୂର୍ଵମୁକ୍ତଂ ହି ଯୋଗଧର୍ମସ୍ଯ ସାଧନମ୍

ଯୋଗ ଧର୍ମର ସାଧନା ପୂର୍ବରୁ ଯେ କହାଯାଇଛି, ସେଠି ନିଶ୍ଚୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ଅଲ୍ପୋପାଯକରଂ ଚୈଵ ସୁଖୋପାଯଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ

ଏବଂ ଏକ ଉପାୟ ଅଛି, ଯାହା କରିବା ସହଜ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।

ଆତ୍ମାଯତ୍ତାଶ୍ଚ ଯେ ନିତ୍ଯଂ ନ ଚ ଵିସ୍ତାରଵିସ୍ତରଃ

ଯେଉଁ ଉପାୟ ସଦା ନିଜ ପ୍ରତି ନିର୍ଭର କରେ, ଏବଂ ଅତିରିକ୍ତ ଜଟିଳ ନୁହେଁ।

କର୍ମଣାମଶୁଭାନାଂ ଚ ଵିଵିଧୋତ୍ପତ୍ତିଜନ୍ମନାମ୍

ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଯମ ଉଵାଚ ତଦହଂ ଭାଵଯିଷ୍ଯାମି ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵମ୍

ଯମ କହିଲେ: ଏହିପାଇଁ, ମୁଁ ସ୍ଵୟଂଭୂଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଏହା ଚିନ୍ତା କରିବି।

ଲୋକାନାଂ ଶ୍ରେଯସୋଽର୍ଥଂ ତୁ ପାପାନାଂ ତୁ ଵିନାଶନମ୍

ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ।

କୈଵଲ୍ଯମଭିସମ୍ପନ୍ନେ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନୋ ଭଵେନ୍ନରଃ 210.

ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହେଲାବେଳେ, ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ହେବା ଉଚିତ୍।

ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦୀପ୍ସିତାନ୍କାମାନ୍ପାପୈର୍ମୁକ୍ତୋ ଯଥାସୁଖମ୍

ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଁ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବ।

ଯସ୍ତୁ କାରଯତେ ରୂପଂ ଶିଶୁମାରଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍

ଯେ ଶିଶୁମାର ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରାଇଥାଏ—

ଯଦା ତସ୍ଯ ଶରୀରସ୍ଥଂ ସୋମଂ ପଶ୍ଯେତ୍ସମାହିତଃ

ଯେତେବେଳେ କେହି ଏକାଗ୍ର ମନେ ନିଜ ଦେହରେ ବସିଥିବା ସୋମକୁ ଦେଖେ,

ଲଲାଟେ ତୂତ୍ଥିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ଚ ସ ପାତକୈଃ

ଏବଂ ଏହାକୁ କପାଳ ଉପରେ ଉଦିତ ଦେଖିଲେ, ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା ଯତ୍କିଂଚିତ୍କଲୁଷଂ କୃତମ୍

ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କଥାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ର କାମ କରାଯାଇଛି,

ଵାଙ୍ମନୋଭିଃ କୃତାନାଂ ତୁ ପାପାନାଂ ଵିପ୍ରମୋକ୍ଷଣମ୍

ବାଣୀ ଓ ମନରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ତଦା ସ ଦୁଷ୍କୃତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵିନାଶଯତି ମାନଵଃ

ସେତେବେଳେ ମଣିଷ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ ନଶ୍ଟ କରିଦିଏ।

ଧ୍ଯାଯେତ ହ୍ଯକ୍ଷଯଂ ଯସ୍ତୁ ସ ପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଯିଏ ଅବିନାଶୀକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

ସୌମ୍ଯରୂପୋ ଯଦା ଚନ୍ଦ୍ରଃ କୁରୁତେ ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍

ଯେତେବେଳେ ଶାନ୍ତ ଆକୃତିର ଚନ୍ଦ୍ର ଦକ୍ଷିଣାଚାର କରେ,

ତଦା ନିର୍ମଲତାଂ ଯାତି ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ ଶାରଦୋ ଯଥା 210.

ସେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଶରଦ୍ ଋତୁରେ ଯେପରି ନିର୍ମଳ ହୁଏ, ସେପରି ନିର୍ମଳତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଜଘନସ୍ଥଂ ଶୁଚିର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନରଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମସଂ ମୁନେ

ହେ ମୁନି, ଯେତେବେଳେ ମଣିଷ ନିଜ ଜଘନ ସ୍ଥାନରେ ଶୁଭ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖେ,

ଆର୍ଦ୍ରସ୍ଥମାର୍ଦ୍ରକର୍ମା ତୁ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଚାଷ୍ଟଶତାକ୍ଷରମ୍

ଏବଂ ତାଜା କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ତାଜା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଅଷ୍ଟଶତାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼େ,

ସମ୍ପୂର୍ଣୌ ଵିମଲୌ ସମ୍ଯଗ୍ଭ୍ରାଜମାନୌ ସ୍ଵତେଜସା

ସେ ଦୁଇଁଜଣେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ନିର୍ମଳ ହୋଇ, ନିଜ ତେଜରେ ଦ୍ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି।

ଵାମନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵାରାହଂ ଚ ଜଲୋତ୍ଥିତମ୍

ବାମନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଜଳରୁ ଉଠିଥିବା ବାରାହକୁ ଦେଖି,

ନମସ୍ଯେଦ୍ଵୈ ପଯୋଭକ୍ଷଃ ସ ପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଯିଏ ଦୁଧ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ସଂସାରଚକ୍ରେ ପାପନାଶୋପାଯନିରୂପଣଂ ନାମ ଦଶାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବାରାହପୁରାଣରେ ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରର ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ଉପାୟ ବିବର୍ଣ୍ନନା ନାମକ ଦୁଇଶେ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ପୁନଃ ପାପନାଶୋପାଯଵର୍ଣନମ୍ ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଭଂ ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ନାରଦଃ

ପୁନିଥରେ ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ଉପାୟ ବିବର୍ଣ୍ନନା। ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଏହି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ନାରଦ କହିଲେ—

ନାରଦ ଉଵାଚ ଧର୍ମରାଜ ମହାବାହୋ ପିତୃତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମ

ନାରଦ କହିଲେ: ହେ ଧର୍ମରାଜ, ମହାବଳଶାଳୀ, ତୁମର ପିତୃମାନ୍ୟ ପ୍ରତାପ,

ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହିତାର୍ଥାଯ ଯଦୁକ୍ତଂ ମେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମେ ମୋତେ ଯେଉଁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ ବିଷୟରେ କହିଛ,

ତ୍ରଯୋ ଵର୍ଣା ମହାଭାଗ ଯଜ୍ଞସାମାନ୍ଯଭାଗିନଃ

ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତିନି ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକେ ଯଜ୍ଞରେ ସମାନ ଭାଗ ନେଇଥାନ୍ତି।

ଯଥୈଵ ସର୍ଵସମତା ତଵ ଭୂତେଷୁ ମାନଦ

ମାନଦ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି ସମାନ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଛ,

ଯଥା କର୍ମ ହିତଂ ଵାକ୍ଯଂ ଶୂଦ୍ରାଣାମପି କଥ୍ଯତାମ୍ ଅହଂ ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଯ ନିତ୍ଯଶଃ

ସେହିପରି, ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭଲ କଥା କହାଯିବା ଉଚିତ। ଚାରି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କଣ ନିତ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।